Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz na podstawie art. 22 ust.8, art. 22a ust.2 pkt 1 i pkt 3, art. 22g ust. 4 i 7, art. 22j ust. 4 pkt 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 2000r., Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]., Nr [...] określającą małżonkom T. P. i E. P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok w wysokości [...] zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w decyzji organu I instancji zakwestionowane zostały koszty uzyskania przychodu w kwocie [...] poniesione jako nakłady na nieruchomość położoną w [...].
Ze stanowiskiem zawartym w decyzji organu I instancji zgodził się rozpatrujący odwołanie podatników Dyrektor Izby Skarbowej, który jak stwierdzono w uzasadnieniu decyzji odwoławczej, stanowisko swoje oparł na treści umów z dnia 7 lutego 2001r. i 10 maja 2001r. dotyczących wykonania prac budowlanych oraz kosztorysów, z których wynika jaki zakres prac budowlanych został wykonany oraz na ekspertyzie z zakresu ochrony przeciwpożarowej, która została sporządzona w czerwcu 2000r., a której następstwem było rozpoczęcie prac budowlanych. Podjęta przez organ odwoławczy decyzja oparta została również na zeznaniach świadka C. K. inż. nadzoru budowlanego posiadającego uprawnienia budowlane, zatrudnionego przez podatnika T. P. do dokonania oceny jakości wykonania robót przez wykonawców.
Wobec żądania podatników przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego organ odwoławczy jako ekspertyzę oceniającą, które z przeprowadzonych prac budowlanych mają charakter remontowy, a które są ulepszeniem środka trwałego przyjął treść zeznań świadka C. K. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie T. i E. P. zarzucili decyzji Dyrektora Izby Skarbowej błędną interpretację art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, naruszenie art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, także art. 191, art. 11 i art. 229 tej ustawy poprzez nie powołanie biegłych z zakresu budownictwa.
W odpowiedzi a skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów uzyskania przychodu wymaga dokonania wszechstronnych ustaleń faktycznych. Te ustalenia muszą poprzedzać ustalenia prawne. W rozpatrywanej przez Sąd sprawie skarżący T. P. w ramach prowadzonej działalności poniósł wydatki w związku z wykonanymi pracami budowlanymi. Organy orzekające w sprawie przyjęły, że kwota [...] zł poniesiona została na ulepszenie środka trwałego w całości, a nie na jego remont jak twierdzą skarżący.
Z treści uzasadnienia decyzji organów obu instancji wynika, że ocena poszczególnych prac budowlanych została oparta na wiedzy, doświadczeniu życiowym i zawodowym pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej i Izby Skarbowej.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wymagana jest jednak wiedza specjalistyczna przekraczająca zakres wiadomości i doświadczenia zawodowego osób podejmujących rozstrzygnięcie w sprawie.
Nie można uznać za ekspertyzę wiadomości uzyskanych przez organy w wyniku przesłuchania świadka C. K., który jak wynika z protokołu odpowiedział jedynie na następujące pytanie inspektora kontroli skarbowej "Proszę podać trochę szczegółów prac". Odpowiadając na to pytanie świadek wymienił prace, które w jego ocenie zostały wykonane wadliwie. Pozostałe krótkie wypowiedzi mają charakter subiektywnych opinii świadka.
Okoliczność posiadania uprawnień budowlanych przez świadka Cz. K. podnoszona przez organ odwoławczy nie wystarcza do uznania, że jego wypowiedź w charakterze świadka jest wypowiedzą eksperta, przede wszystkim dlatego, że był on zatrudniony u skarżącego do oceny jakości wykonanych robót budowlanych przez wykonawców a nie do ustalenia, które prace budowlane należy traktować jako remont, które jako ulepszenie.
W sprawie niniejszej szczegółowych ustaleń faktycznych, niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, wymaga ustalenie które z wykonanych prac budowlanych mają charakter prac remontowych, a które z nich stanowią o ulepszeniu środka trwałego.
Brak rzetelnych i wszechstronnych ustaleń w powyższym zakresie spowodował uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy.