Uzasadnienie
P.K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: J. P.K., reprezentowany przez pracownika K.M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na upomnienie Burmistrza M. z dnia [...] Nr [...] wzywające do uregulowania opłaty targowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zgodnie z przepisami art. 3 § 1 - § 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola w zakresie postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego obejmuje wyłącznie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (§ 2 pkt 3).
Zaskarżone czynności nie są czynnościami, o których jest mowa wyżej. Przedmiotowa skarga wniesiona została od wezwania do uregulowania opłaty targowej, które stanowi dopiero warunek prawidłowego wszczęcia egzekucji administracyjnej. Z art. 15 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 r. ze zm.) wynika, że egzekucja administracyjna może być wszczęta jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Z przepisu tego wynika, że upomnienie jest czynnością poprzedzającą postępowanie egzekucyjne, na które nie przysługuje zażalenie.
W świetle powyższego, mając również na uwadze przepis art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z którego wynika, że skarga przysługuje na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, stwierdzić należy, iż skargi na upomnienia wzywające do uregulowania opłaty targowej nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Z tych względów, sąd - na podstawie przepisów art. 58 §1 pkt 1 i §3 p.p.s.a. - postanowił jak w sentencji.
Na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a., skarżącemu należało zwrócić wpis od skargi, orzekając jak w sentencji postanowienia.