Uzasadnienie
M. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 września 2020 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na 2016 r. (sygn. akt I SA/Sz 204/20). Skarżący powołał się na art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a") wskazując, że jako uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego, a jednocześnie osoba, która powinna być stroną postępowania administracyjnego, wskutek naruszenia przepisów prawa, był pozbawiony możliwości działania. Jednocześnie skarżący oświadczył, że o prawomocnym wyroku dowiedział się 22 stycznia 2021 r. podczas innej rozprawy od pełnomocnika A. K..
Nadto skarżący wniósł o:
- - umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy, w celu przedstawienia szczegółowego stanowiska, w tym argumentów merytorycznych, jak i wniosków – gdyż na dzień wniesienia skargi dysponuje jedynie uzasadnieniem wyroku ze zanonimizowanymi danymi, pobranymi z Internetu;
- - dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze strony/uczestnika postępowania;
- - uwzględnienie niniejszej skargi o wznowienie postępowania w całości;
- - uchylenie zaskarżonego orzeczenia sądu w całości, ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie nowego orzeczenia oddalającego skargę A. K. na zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR;
- - zasądzenie solidarnie od Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w S. oraz A. K. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm przepisanych;
Na podstawie art. 284 p.p.s.a. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu prawomocnego rozpoznania skargi o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie przepisu art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, zgodnie z którym "przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów".
Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.
W uzasadnieniu wniesionej skargi o wznowienie postępowania M. S. powołał przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. twierdząc, że jako uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego (a jednocześnie osoba, która powinna być stroną postępowania administracyjnego) był pozbawiony możliwości działania.
W odniesieniu do powyższego, należy wskazać, że w myśl art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (...).
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestie udziału stron i uczestników postępowania na prawach strony zostały uregulowane w art. 32 i 33 p.p.s.a. Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei przepis art. 33 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast w myśl art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Ustawodawca wyraźnie powiązał przesłanki uzyskania statusu uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa ze statusem, jaki konkretny podmiot miał w uprzednio prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Osobom, które brały udział w postępowaniu administracyjnym i które nie wniosły skargi, a których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego, udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym przysługuje z mocy prawa z chwilą wszczęcia takiego postępowania. Ich udział jest obligatoryjny. W świetle powyższego, skoro wnoszący skargę o wznowienie postępowania sądowego nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, to nie miał też statusu obligatoryjnego uczestnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym i sąd nie był zobowiązany do zawiadomienia go o toczącym się postępowaniu w oparciu o art. 33 § 1 p.p.s.a.
Udziału uczestników postępowania, którzy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym, o których stanowi art. 33 § 2 p.p.s.a. jest natomiast fakultatywny. Aby być uczestnikiem postępowania w przypadku uregulowanym w art. 33 § 2 p.p.s.a. nie wystarczy sam fakt, że wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego, ale konieczne jest zgłoszenie swego udziału do czasu zamknięcia rozprawy. Tylko w takim wypadku sąd może orzec o dopuszczeniu konkretnego podmiotu do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Gdyby konkretne osoby swego udziału w postępowaniu sądowym nie zgłosiły, to bezzasadny jest zarzut, że sąd pominął te osoby, nawet jeżeli przysługiwałby im status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w postępowaniu administracyjnym, w sytuacji gdy w tym postępowaniu nie brały udziału. W wyroku z dnia 15 maja 2018 r. (sygn. akt II OSK 1780/17; orzeczenie dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przepisy procedury sądowej nie nakładają na sąd administracyjny obowiązku podejmowania z urzędu czynności związanych z wstąpieniem do sprawy potencjalnych uczestników w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a.
W sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący nie brał udział w postępowaniu administracyjnym przed organem administracji publicznej, a zatem nie wypełniał przesłanki z art. 33 § 1 p.p.s.a. Wątpliwości nie budzi również fakt, że skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 203/20 nie zgłosił swego udziału w trybie przewidzianym w art. 33 § 2 p.p.s.a. Zatem sąd nie były zobowiązany także w oparciu o ten ostatnio wskazany przepis zawiadamiać wnoszącego skargę o wznowienie postępowania o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przy czym nie ma tutaj znaczenia, podnoszona przez M. S. okoliczność, że przysługiwał mu w oparciu o art. 28 k.p.a. status strony w postępowaniu administracyjnym. Jak wskazano bowiem powyżej, badanie zaistnienia przesłanki wznowienia postępowania sprowadza się do badania, czy przesłanka ta jest następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, czy też wyłącznie w postępowaniu administracyjnym.
A zatem w sprawie prowadzonej pod sygn. akt i SA/Sz 203/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył art. 33 p.p.s.a., co w konsekwencji powoduje, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż w rozpoznawanej sprawie naruszono art. 271 pkt 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 i art. 276 p.p.s.a.