Uzasadnienie
R. M. pismem z dnia 18 lipca 2016 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Sz. z dnia [...] r., odmawiającą umorzenia należności wynikających z decyzji z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników spółki jawnej Zakład [...], za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy od września do grudnia 2010 r., styczeń i grudzień 2011 r. oraz czerwiec, lipiec i wrzesień 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Jednocześnie w skardze, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając jego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: " P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem rozpoznania niniejszego postępowania jest kontrola legalności ww. decyzji z dnia [...] r., odmawiającej umorzenia należności wynikających z decyzji z dnia [...] r. - orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej, wspólników spółki jawnej Zakład [...] za zaległości podatkowe tej spółki wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122).
Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217).
Przenoszą powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem sprawy niniejszej jest kwestia odmowy umorzenia należności określonej inną decyzją, wydaną w odrębnym postępowaniu, które zostało ostatecznie zakończone. Zaskarżona decyzja nie nakłada na Skarżącego żadnych nowych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Tym samym wniosek Strony nie może zostać uwzględniony.
Na marginesie Sąd dodatkowo wskazuje, że wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, a tym samym Skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać spowodowanie wobec niego trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.