Uzasadnienie
P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sz. w dniu 24 września 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] r., nr [...]. Jednocześnie uiściła wpis od skargi w wysokości [...] zł.
Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 19 listopada 2010 r. ustalił wpis od skargi w kwocie [...] zł. Wobec tego, wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę [...] zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono Spółce w dniu 23 listopada 2010 r. Wskazana powyżej kwota [...] zł została wpłacona na rachunek bankowy Sądu w dniu 1 grudnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę ww. Spółki z uwagi na nieuzupełnienie wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie.
Pismem nadanym w dniu 10 stycznia 2011 r. skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że o okoliczności uzupełnienia wpisu od skargi po terminie dowiedziała się z treści postanowienia Sądu z dnia 17 grudnia 2010 r. odrzucającego skargę, które doręczono jej w dniu 3 stycznia 2011 r. Strona podniosła, że dotychczas wszystkie wpisy od kilkunastu skarg wpłacała we wskazanych terminach.
Jako przyczynę nieterminowego wpłacenia kwoty [...] zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego, strona podała nieprawidłowe doręczenie wezwania z dnia 19 listopada 2010 r., bowiem odbiór tej przesyłki potwierdziła osoba nieuprawniona do odbioru korespondencji, niebędąca pracownikiem skarżącej Spółki – Ł. K., który jest zatrudniony w "S." Sp. z o.o. Dalej, skarżąca wyjaśniła, że obie wyżej wymienione Spółki mają swoje siedziby w tej samej kamienicy, natomiast listonosz, który nie zastał nikogo w siedzibie skarżącej Spółki, pozostawił korespondencję w siedzibie Spółki S. Strona dodała, że Ł. K. odebrał pismo i przekazał je Prezesowi skarżącej Spółki dopiero w dniu 1 grudnia 2010 r., oświadczając, iż odebrał ją w dniu 24 listopada 2010 r. Skarżąca Spółka uiściła opłatę w dniu otrzymania ww. przesyłki, tj. 1 grudnia 2010 r. z rachunku "zaprzyjaźnionej Kancelarii Prawnej". Według Skarżącej znaczenie ma również fakt, iż zapłata nastąpiła tylko z jednodniowym opóźnieniem.
Do wniosku Skarżąca załączyła kserokopię tytułów wykonawczych, kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia 24 lutego 2010 r., kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia 12 kwietnia 2010 r., kserokopię wyroku WSA w Szczecinie z dnia 14 października 2010 r. oraz oświadczenie Ł. K. z dnia 10 stycznia 2011 r. Z treści tego oświadczenia wynika, że Ł. K. w dniu 23 listopada 2010 r. z powodu nieobecności w pracy A. W. odebrał przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie adresowane do skarżącej Spółki. Korespondencję tę oddał A. W. w dniu 1 grudnia 2010 r. Następnie Ł. K. wskazał, że był przekonany, iż przesyłki odebrał 23 listopada 2010 r., o czym poinformował A. W. Jednakże po okazaniu fotografii zwrotek z akt sądowych, stwierdził, że się pomylił. Na koniec ww. dodał, że nie jest pracownikiem skarżącej Spółki, a jest zatrudniony w S. sp. z o.o. na stanowisku pracownika biurowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Stosownie zaś do art. 87 § 4 powołanej ustawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, że warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- – złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi;
- – jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której wyznaczony był termin;
- – strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W pierwszej kolejności Sąd bada czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 3 stycznia 2011 r. (data doręczenia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi), a zatem od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wobec tego, termin określony w art. 87 § 1 ww. ustawy upłynął w dniu 10 stycznia 2011 r., w którym to dniu skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu, nadając go na poczcie.
Zastrzeżeń Sądu nie budzi spełnienie drugiej z wyżej wymienionych przesłanek, tj. dokonanie czynności, dla której uchybiono terminowi. We wniosku strona zwróciła się o zarachowanie uiszczonego przez nią w dniu 1 grudnia 2010 r. wpisu sądowego w kwocie 763 zł na poczet czynności, o której mowa w art. 87 § 4 powołanej ustawy, tytułem uzupełnienia wpisu, który skarżąca uiściła z uchybieniem terminu.
Rozważenia wymaga wypełnienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Zgodnie z powyższym unormowaniem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu, przy czym brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje oceny, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i która dołożyła wszelkich starań, aby uniknąć negatywnych konsekwencji niedochowania terminów procesowych.
W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem po przeprowadzeniu analizy akt sądowych stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi została skierowana do Spółki P. na wskazany przez nią adres. Odbiór tego pisma – jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – potwierdziła osoba uprawniona do odbioru korespondencji – Ł. K. Zauważyć wypada, że wyżej wymieniony, który własnoręcznie potwierdził odebranie przesyłki jako osoba do tego uprawniona, posłużył się także pieczęcią skarżącej Spółki, którą przystawił obok ręcznie napisanej daty "23.11.2010 r." i złożonego przez siebie podpisu.
Wobec tego niesposób uznać za wiarygodne oświadczenie Ł. K. z dnia 10 stycznia 2011 r., w którym wskazał, że po okazaniu mu fotografii zwrotek z akt sądowych, stwierdził, iż pomylił się co do dnia (23 listopada 2010 r.), w którym odebrał przesyłkę. Przy czym nie wyjaśniono jakie "zwrotki" były zamieszczone na wspomnianych fotografiach – zauważyć należy, że w aktach sądowych znajdują się jedynie potwierdzenia odbioru: wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, odebrane w dniu 9 listopada 2010 r. przez Prezesa Zarządu A. W. (karta 45 akt sądowych), wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego, odebrane w dniu 23 listopada 2010 r. przez Ł. K. (karta 59) oraz odpisu postanowienia z uzasadnieniem z dnia 17 grudnia 2010 r., odebrane w dniu 3 stycznia 2011 r. przez A. W. (karta 69). Jak z powyższego wynika, Ł. K. pokwitował odbiór tylko jednej przesyłki w dniu 23 listopada 2010 r., a zatem nie może być mowy o pomyłce co do daty.
Nie podano również z jakiego powodu Ł. K. odebraną przesyłkę w dniu 23 listopada 2010 r. oddał skarżącej Spółce dopiero w dniu 1 grudnia 2010 r. Natomiast dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu konieczne było nie tylko podanie faktycznej daty przekazania korespondencji Spółce, ale przede wszystkim wykazanie przyczyn kilkudniowego opóźnienia w oddaniu tej korespondencji przez Ł. K. Gołosłownego twierdzenia, że pismo przekazano 1 grudnia 2010 r. nie można uznać za wystarczającą przesłankę, uzasadniając uwzględnienie ww. wniosku. Na koniec zauważyć wypada, iż dla oceny zasadności wniosku, nie ma znaczenia – co sugeruje strona skarżąca – o ile dni przekroczono termin wyznaczony do wykonania czynności.
Ponadto, okoliczność, że przesyłka została zwrócona adresatowi w dniu 1 grudnia 2010 r. mogłaby zostać uwzględniona, gdyby skarżąca w jakikolwiek sposób uprawdopodobniła, że taka okoliczność faktycznie miała miejsce. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że Ł. K. z jakiegoś konkretnego powodu nie mógł wcześniej spotkać się z A. W., aby wręczyć jej przesyłkę. Jak wskazała sama strona, siedziba Spółki, w której pracuje Ł. K. i siedziba skarżącej Spółki mieszczą się w tej samej kamienicy, na różnych piętrach, więc nie powinno sprawiać trudności niezwłoczne przekazanie korespondencji, choćby tego samego dnia od jej otrzymania od listonosza. Natomiast we wniosku nie wskazano żadnej przeszkody, która uniemożliwiła wcześniejszy zwrot korespondencji.
Jednocześnie nie sposób przyjąć, że to na Sądzie ciąży obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do wykazania, czy skarżąca mogła czy też nie mogła z przyczyn od siebie niezależnych otrzymać w stosownym terminie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić należy, iż obowiązek udowodnienia czy też uprawdopodobnienia określonych okoliczności spoczywa na stronie, która z tych okoliczności wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, a więc w niniejszej sprawie na skarżącej.
Ponadto, sąd administracyjny ma niewielkie możliwości prowadzenia postępowania dowodowego, albowiem jest uprawniony jedynie do przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentów (art. 106 § 3 p.p.s.a).
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.