Uzasadnienie
J.L., M.L., Z.L. i J.M. pismem z dnia 23 października 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...], którą chylono w całości postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] oraz stwierdzono brak podstaw do wydania postanowienia w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej pomyłki popełnionej w treści decyzji tego organu z dnia [...]. W skardze skarżący domagali się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji.
Dyrektor Izby Celnej, w odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 25 listopada 2009 r. poinformował Sąd, iż korzystając z uprawnień określonych w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), uwzględnił skargę skarżących w całości. Do akt sprawy organ załączył odpis decyzji z dnia [...] nr [...], którą stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] nr [...].
Decyzję tę doręczono J.L., M.L., Z.L. w dniu 27 listopada 2009 r., zaś J.M. w dniu 28 listopada 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, i która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Warunkiem zastosowania tej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, a więc skorygowanie zaskarżonego aktu w kierunku żądanym przez stronę skarżącą i zgodnie z jej interesem. Stosownie natomiast do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Celnej przed dniem rozpoczęcia rozprawy uwzględnił w całości skargę skarżących, albowiem stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Tym samym więc, postępowanie zainicjowane tą skargą stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy, postępowanie należało umorzyć.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego nie wydano rozstrzygnięcia, gdyż skarżący nie ponieśli kosztów tego postępowania.