Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 28 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 856/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia WSA - Anna Sokołowska
Rozpoznanie
w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego
Sprawa
w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut przedawnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a oddalić wniosek

Uzasadnienie

B. K. wraz ze skargą z dnia [...] r. na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut przedawnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. wystawionym przez Wójta Gminy, złożył wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W uzasadnieniu wniosku powołał się na, jego zdaniem, niewłaściwie prowadzone postępowanie egzekucyjne, przedawnienie należności oraz groźbę poniesienia przez zobowiązanego niepowetowanej szkody w razie przymusowej egzekucji przedawnionego roszczenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że organ ten postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Wójta Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

We wniosku skarżący złożył wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ocenie Sądu wniosek taki jest niedopuszczalny.

Należy podkreślić, że na gruncie ustawy p.p.s.a. wstrzymane mogą być jedynie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub wstrzymania postępowania egzekucyjnego właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania.

Z przepisu przywołanego przez skarżącego przepisu art. 35 ww. ustawy, uprawnienie do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych przysługuje również organowi egzekucyjnemu - do czasu rozpatrzenia zarzutu (§ 1) oraz organowi nadzoru – do czasu rozpatrzenia zażalenia (§ 2).

Sąd nie ma zatem żadnych kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Z treści wniosku skarżącego wynika jednoznacznie, że wnosi on o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, a nie jakiegokolwiek aktu administracji publicznej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 29 maja 2013 r., dokument z 7 listopada 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.