Uzasadnienie
Pismem z dna 7 września 2011 r. radca prawny X wniósł w imieniu P J skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego stanowiącego umocowanie do czynności w przedmiotowej sprawie. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 października 2011r. (k. 25 akt sądowych). Termin do usunięcia ww. braku formalnego upłynął w dniu 24 października 2011r, a przedmiotowy brak formalny nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej: p.p.s.a) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady, przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawiają stronom i ich organom lub przedstawicielom ustawowym prawo wyboru w zakresie sposobu reprezentacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć dokument z którego wynika jego umocowanie (pełnomocnictwo) do dokonania tej czynności. Nieprzedłużenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi. Stosowne do treści art. 49 § 1 w zw.
z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie powyższy brak formalny, w postaci braku pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego przez radcę prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie został przez stronę usunięty.
Ponieważ nie uzupełniono braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. oraz § 3 orzekł o odrzuceniu skargi, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.