Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w [...] (dalej zwana "Skarżącą", "Spółką", "Stroną") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r.
Pismem z dnia 30 listopada 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] poinformował tutejszy Sąd, że Spółka została wykreślona z rejestru przedsiębiorców, a orzeczenie stało się prawomocne w dniu 1 października 2015 r. (publikacja w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z 3.11.2015 r. Dnia 22 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy Krajowego Rejestru Sądowego nadesłał odpis prawomocnego postanowienia z dnia 15 września 2015 r. sygn. akt [...] oraz potwierdzenie dokonania wpisu daty uprawomocnienia ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba ze udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, nastąpi brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkujący tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygniecie jej co do istoty.
Bezprzedmiotowość wynika z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych.
W niniejszej sprawie wyniknęła ona z przyczyn podmiotowych. Przestała bowiem istnieć Spółka, a tym samym strona skarżąca. W art. 270 i 271 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm. – zwana dalej k.s.h.) wskazane są przyczyny rozwiązywania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdarzenia tam wymienione powodują wszczęcie postępowania likwidacyjnego, które, w przypadku jego zakończenia skutkują, zgodnie z art. 272 k.s.h. wykreśleniem spółki z rejestru. Chwilą rozwiązania spółki jest nie moment zaistnienia przyczyny, ale wykreślenie z rejestru jako następstwo postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego. Byt prawny ustaje więc z chwilą jej wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1502/10 i z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1788/14).
Jak wynika z nadesłanych do akt sprawy dokumentów, tj. odpisu postanowienia Sądu Rejonowego Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 15 września 2015 r., wobec Skarżącej zostało zakończone postępowanie likwidacyjne. Z postanowienia tego wynika również, że Spółka została w tym dniu wykreślona z rejestru przedsiębiorców KRS, co skutkowało ostatecznym ustaniem jej bytu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie likwidacja Spółki była przyczyną wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców KRS. Z chwilą wykreślenia strona straciła osobowość prawną oraz przestała być podmiotem praw i obowiązków. Straciła również zdolność sądową, a więc zdolność do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Podkreślenia wymaga również fakt, że utrata bytu prawnego, ma charakter nieusuwalny, gdyż nie zachodzi w tym przypadku następstwo prawne pod tytułem ogólnym.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.