Uzasadnienie
W B złożyła wniosek o wstrzymanie opisanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Szczecin z dnia 11 grudnia 2015 r. nr [...], którą odmówiono umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za okres od I raty 2015 r. (powinno być 2014 r.) do II raty za 2015 r. w łącznej kwocie [...] zł (w tym należność głowna-[...] zł, odsetki za zwłokę –[...] zł) za nieruchomość położoną w Szczecinie przy ul. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do postanowień art. 61 § 3 p.p.s.a. zdanie pierwsze po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Niemniej zauważyć należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 216). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Zatem dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. istotne jest przede wszystkim to czy akt objęty wnioskiem podlega wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca domaga się wstrzymania decyzji, którą odmówiono umorzenia zaległości podatkowej. Przedmiotowa decyzja nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej w przeciwieństwie do decyzji określającej czy też ustalającej stronie należy podatek. Podkreślić należy, że skarżąca w każdym czasie ma możliwość zwrócenia się do organu podatkowego z nowym wnioskiem o umorzenia zaległości podatkowej lub o rozłożenia jej na raty, w sytuacji gdy zaszły zmiany okoliczności, które były podstawa do złożenia wniosku wcześniejszego. W konsekwencji, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.