Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 871/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę I. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], którą uchylono w całości decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...], Nr [...], i ustalono I. K. zobowiązanie podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie [...] zł od dochodów w kwocie [...] zł nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.
W sporządzonym na wniosek strony skarżącej uzasadnieniu wyroku (na stronie 2, wers trzeci od góry, oraz na stronie 4, wers 12 od dołu), jako organ podatkowy pierwszej instancji omyłkowo wskazano Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie organem podatkowym pierwszej instancji, który wydał decyzję z dnia [...], uchyloną następnie zaskarżoną decyzją z dnia [...], był Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. Tymczasem w uzasadnieniu tego wyroku, jako organ podatkowy pierwszej instancji, omyłkowo wskazano Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Wobec tego należało dokonać sprostowania tej oczywistej omyłki, zaistniałej w uzasadnieniu orzeczenia, przez zmianę błędnego oznaczenia organu na zgodne z rzeczywistym stanem sprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.