Uzasadnienie
Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] postanowienie nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty w kwocie [...] zł na zaległości podatkowe. Urząd dokonał zaliczenia proporcjonalnie: [...] zł na należność główną i [...] zł na odsetki za zwłokę.
Spółka "H." w dniu [...] złożyła zażalenie na to postanowienie zażalenie i wniosła o uchylenie postanowienia w całości i zaliczenie wpłaty z dnia [...] w kwocie [...] zł w całości na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r., bądź ewentualnego naliczania odsetek za zwłokę od dnia następującego po dniu w którym upływał termin do rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r. ([...]). W zażaleniu Spółka podniosła, iż zaskarżone postanowienie wydano naruszając następujące przepisy Ordynacji podatkowej przerzucenie na podatnika prawnopodatkowych konsekwencji decyzji organów podatkowych (art. 120), prowadzenie postępowania w sposób nie budzących zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1), niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy (art. 122), ustalenie wysokości odsetek za zwłokę za okres inny niż wskazany w przepisie (art. 53 § 5), ustalenie odsetek za zwłokę, których powstanie spowodowane było przewlekłością postępowania podatkowego (art. 54 § 1 pkt 3 i art. 54 § 3 w związku z art. 125).
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ podatkowy drugiej instancji uznał za zasadne argumenty podatnika wskazujące, że organ pierwszej instancji niesłusznie naliczył odsetki za zwłokę za okres od [...] W rozstrzygnięciu wskazał, że odsetki za zwłokę w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r. winny zostać naliczone od dnia [...] Organ drugiej instancji wyjaśnił, iż postępowanie, którego przewlekłość podnosi Spółka, dotyczyło wymiaru podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 1999r. W jego trakcie - na etapie od doręczenia decyzji urzędu, poprzez postępowanie odwoławcze, do wyroku sądu administracyjnego - określone zaległości były spłacane w ratach. Po uchyleniu decyzji wymiarowych Spółka otrzymała zwrot wpłaconych kwot wraz z oprocentowaniem.
Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż argumenty Strony dotyczące przerzucenia na podatnika prawnopodatkowych konsekwencji decyzji organów podatkowych i prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych są niezasadne.
W skardze "H" Spółka z o.o. zarzuca naruszenie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa przerzucenie na podatnika prawnopodatkowych konsekwencji decyzji organu podatkowego (art. 120),.prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu podatkowego (art. 121 § 1),.niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy (art. 122), niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ podatkowy się kierował.przy załatwianiu sprawy (art. 124). Spółka wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej z argumentacją jak w rozstrzygnięciu wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) organ odwoławczy może uchylić zaskarżone postanowienia w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty sprawy zamiast uchylenia postanowienia organu I instancji i przekazywania do ponownego rozpoznania, w sytuacji stwierdzenia jego wadliwości, w świetle powołanego przepisu, istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ drugiej instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego i nie stwierdził potrzeby dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
Wyjaśnienia wstępne, wyżej zamieszczone, należało poczynić z tego względu, że badający zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w przypadku postanowienia kasacyjnego (a tego rodzaju postanowienie jest postanowienie zaskarżone) ocenia jego legalność w zakresie ograniczającym się do wystąpienia przesłanek z powołanego art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.
W tym względzie Sąd nie stwierdził naruszeń uzasadniających uchylenie zaskarżonego postanowienia, albowiem organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż postępowanie przed organem pierwszej instancji posiadało istotne braki, w tym co do wskazania okresu dysponowania przez organ kwotą [...] zł. Ustalenia te wpływają bowiem na datę od której przyjmuje się naliczenie ewentualnych odsetek.
Wyraził też swój pogląd prawny w zakresie trybu, w jakim powinno być prowadzone postępowanie pierwszoinstancyjne (art. 233 § 2 in fine).
Kontrolując postanowienie organu drugiej instancji w zakresie ww. Sąd nie mógł odnieść się do merytorycznych zarzutów podniesionych w skardze, jako że będąc orzeczeniem typu kasacyjnego - nie rozstrzyga ich zaskarżone postanowienie.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd nie mogą też być zarzuty odnośnie wydania przez organ pierwszej instancji po ponownym postępowaniu w istocie odpowiadającego co do objętego niniejszą skargą, w swej treści postanowienia jako wykraczające poza przedmiot rozstrzygania, którego ramy zakreśla zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]
W tych okolicznościach, nie znajdując podstaw dla uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnym- orzekł jak w sentencji.