Uzasadnienie
[...] w dniu 18 stycznia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Jednocześnie skarżący uiścił na rachunek Sądu kwotę [...].
We wniosku tym skarżący podał, że w związku z przedłużającym się czasem oczekiwania na odpowiedź z Izby Celnej w sprawie za pośrednictwem której złożył skargę do Sądu, w dniu 18 stycznia 2010 r. wystąpił do Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o udzielenie informacji, na jakim etapie rozpatrywania jest jego skarga. Skarżący uzyskał tam informację, że jego sprawie nadano sygnaturę akt I SA/Sz 880/09, a wysłane do niego przez Sąd, w dniu 17 grudnia 2009 r. (za dowodem nadania [...]), pismo zostało przez Urząd Pocztowy zwrócone, ponieważ "nie podjął go w stosownym czasie".
Ustosunkowując się do uzyskanej w ten sposób informacji, skarżący oświadczył, że o nadejściu ww. pisma nigdy nie był powiadamiany. Nie dostarczono mu również w tej sprawie żadnego awiza i monitu. Wskazał także, że w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji wystąpił osobiście do Naczelnika Urzędu Pocztowego, w którego zakresie jest obsługa pocztowa m.in. adresu skarżącego. Po dokładnym sprawdzeniu aktualnych i archiwizowanych rejestrów, Naczelnik z pełną odpowiedzialnością poinformowała skarżącego, że w kierowanym przez nią urzędzie takiej korespondencji nie było, a tym samym nie mogła być do niego kierowana.
Z uwagi na treść powyższego wniosku, na podstawie akt sprawy, Sąd ustalił, że [...]wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, a sprawę tę zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Sz 880/09
Następnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 15 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jego skargi. Odpis tego zarządzenia przesłano do skarżącego w dniu 17 grudnia 2009 r. listem poleconym oznaczonym numerem [...].
W dniu 13 stycznia 2010 r. do Sądu wpłynęła opisana powyżej przesyłka o numerze [...]. Z adnotacji sporządzonych na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynikało zaś, że przesyłkę tę awizowano w dniu 23 grudnia 2009 r., na skutek nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania ("mieszkanie zamknięte"), a w dniu 31 grudnia 2009 r. dokonano powtórnego awizowania. Następnie 8 stycznia 2010 r., wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy opatrzył ją na stronie adresowej adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie" oraz odciskiem datownika i odesłał wraz z formularzem potwierdzenia odbioru Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
Z uwagi na fakt, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki osoba doręczająca niewłaściwie wskazała miejsce pozostawienia awiza (doręczyciel zakreślił, że "umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata lub w skrzynce listowej"), Sąd kolejno pismami z dnia 18 stycznia 2010 r. oraz 2 lutego 2010 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Pocztowego z prośbą o udzielenie informacji na temat okoliczności awizowania przesyłki.
W odpowiedzi na powyższe, do Sądu wpłynęło pismo Kierownika Urzędu Pocztowego z dnia 18 lutego 2010 r. o Nr [...]W piśmie tym wskazano, że po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym ustalono, że przesyłkę skierowaną do [...] usiłowano doręczyć w dniu 23 grudnia 2009 r. W związku z niezastaniem adresata ani też osoby uprawnionej do odbioru, listonosz wystawił awizo i pozostawił je w skrzynce oddawczej umieszczonej na ogrodzeniu posesji. Przez pomyłkę błędnie zaznaczył na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki informację o umieszczeniu awiza na drzwiach budynku, tym bardziej, że nie ma możliwości dojścia do budynku, ponieważ brama wejściowa jest zamknięta, a za ogrodzeniem znajduje się pies uniemożliwiający wejście. Listonosz korzysta z domofonu znajdującego się przy skrzynce oddawczej. Awizo powtórne, wystawione przez placówkę oddawczą w dniu 31 grudnia 2009 r., zostało doręczone przez listonosza poprzez wrzucenie do skrzynki oddawczej w dniu otrzymania, tj. 4 stycznia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) i jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
- 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminu bez swojej winy,
- 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
O ile w rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, że skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia skargi, wpłacił na rachunek Sądu żądaną kwotę [...] zł, o tyle szerszej analizy wymaga stwierdzenie, czy wniosek ten złożył w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz czy uprawdopodobnił, że uchybił terminu bez swojej winy. Rozstrzygnięcie tych kwestii uzależnione jest zaś od ustalenia, czy i kiedy doręczono skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że po zbadaniu akt sprawy, za wiarygodne uznał informacje przekazane przez Urząd Pocztowy w piśmie z dnia 18 lutego 2010 r., Nr [...], co do okoliczności awizowania przesyłki poleconej [...], adresowanej do [...] Przyjmując zatem, że przedmiotową przesyłkę awizowano w dniu 23 grudnia 2009 r., na skutek nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania, a w dniu 4 stycznia 2010 r. dokonano powtórnego awizowania, za każdym razem pozostawiając stosowne zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata – Sąd stwierdził, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 6 stycznia 2010 r., a doręczenie to nastąpiło w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1).
Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro doręczenie odpisu zarządzenia miało miejsce w dniu 6 stycznia 2010 r., to siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 13 stycznia 2010 r., zaś złożenie w dniu 18 stycznia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jednocześnie, po analizie treści wniosku skarżącego, uznać należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. [...], jako niezawinione przez niego przyczyny uchybienia tego terminu, wskazał bowiem okoliczność, że o nadejściu pisma Sądu nigdy nie był powiadamiany, nie dostarczono mu również w tej sprawie żadnego awiza, czy monitu. Wskazał również, że Naczelnik Urzędu Pocztowego, po dokładnym sprawdzeniu aktualnych i archiwizowanych rejestrów, poinformowała go, że w kierowanym przez nią urzędzie takiej korespondencji nie było. Tymczasem, powyższe stoi w wyraźnej sprzeczności z tym, co wynika z akt sprawy, a w szczególności z pisma z dnia 18 lutego 2010 r. o Nr [...], któremu Sąd dał wiarę.
Wobec powyższego, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.