Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. R. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W treści skargi, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania egzekucji wszczętej na podstawie decyzji z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości [...] w Z., z jego emerytury, prowadzonej w ZUS O., do czasu zakończenia postępowania przed Sądem.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do jednoznacznego wskazania, czy ww. wskazany wniosek stanowi wniosek do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz aktów i czynności objętych granicami tej sprawy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Odpowiadając na powyższe wezwanie, skarżący pismem z dnia [...] r. wskazał, że zawarty w skardze wniosek jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wszystkich aktów i czynności objętych granicami tej sprawy (k.30).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Nie budzi żadnych wątpliwości, że wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej (postanowienia) polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Należy podkreślić, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy odpowiedniego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis.
W-wa 2005, str. 295). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680).
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy aktu administracyjnego, którym organ odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Orzeczenie to ani nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. W świetle powyższego, wobec faktu, że akt ten nie podlega wykonaniu (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może być uwzględniony.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.