Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zw. dalej: p.p.s.a.), Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 260/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W przedmiotowej sprawie, w wyroku z dnia 29 marca 2017 r. oraz w protokole rozprawy z tej samej daty, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na użyciu błędnego zwrotu przy określeniu organu wydającego zaskarżoną interpretację jako: Dyrektora Izby Skarbowej [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów "poprzednio": Ministra Rozwoju i Finansów obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, zamiast prawidłowo: Dyrektora Izby Skarbowej [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów "następnie" Ministra Rozwoju i Finansów obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Stwierdzona omyłka nie miała wpływu na sposób rozpatrzenia przez Sąd przedmiotowej skargi.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.