Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego.
Pismem z dnia [...] r. E.K. wniosła do Sądu skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej w S..
Dyrektor Izby Celnej w S., w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W dniu 30 grudnia 2010 r. wpłynęła do Sądu, wydana po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej wyżej opisaną decyzją z dnia [...] r., decyzja Dyrektora Izby Celnej w S. z [...] r. nr [...] uchylająca, m.in. będącą przedmiotem skargi w sprawie, decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. nr [...] z dnia [...] w części, w jakiej decyzja utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] r. w zakresie ustalonego niedoboru w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oraz kwoty niedoboru w tym podatku.
Pełnomocnik organu oświadczył na rozprawie w dniu [...] r., że w/w decyzja z dnia [...] r. została doręczona stronie w dniu [...] r., a E.K. oświadczyła w piśmie z dnia [...] r., że nie składała odwołania od powyższej decyzji.
Wobec powyższego Sąd uznał, że wobec uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało, stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzec jak w sentencji.