Uzasadnienie
A.M. w piśmie z dnia 19 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...]. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego S. B. Do skargi załączono kopię pełnomocnictwa, która nie została prawidłowa poświadczona za zgodność z oryginałem.
Przewodnicząca Wydziału I zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. wezwała pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez prawidłowe poświadczenie za zgodność z oryginałem nadesłanego pełnomocnictwa procesowego poprzez wskazanie miejsca poświadczenia pełnomocnictwa lub nadesłanie takiego pełnomocnictwa, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze strony skarżącej. Odpowiadając na ww. wezwanie, pełnomocnik ponownie przedłożył nieprawidłowo poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa. W związku z powyższym Sąd postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie doradcy podatkowego S. B. w charakterze pełnomocnika strony skarżącej.
Skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi – pod rygorem odrzucenia skargi, w dniu 26 października 2016 r. poinformował, że udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu do reprezentowania go przed sądem w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie przedłożył oryginał pełnomocnictwa z dnia 24 października 2016 r. Natomiast w dniu 31 października 2016 r. osobiście podpisał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. O brakach tych możemy mówić gdy skarga nie spełnia wymogów formalnych skargi uregulowanych w art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga powinna (m.in.) czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca określił wymogi formalne pisma. Stosownie do postanowień art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Brak własnoręcznego podpisu jest brakiem formalnym skargi. Jeżeli strona skarżąca nie uzupełni tego braku na wezwanie przewodniczącego o usunięcie braków formalnych skargi, wówczas sąd odrzuca skargę postanowieniem jako niedopuszczalną na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 26 października 2016 r. Tego samego dnia, strona skarżąca nadesłała oryginał pełnomocnictwa udzielonego ww. doradcy podatkowemu w dniu 24 października 2016 r. (a więc w dacie późniejszej niż data sporządzenia i wniesienia skargi do Sądu), wnosząc o dopuszczenie go do udziału w sprawie. Dopiero w dniu 31 października 2010 r. (a więc w terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi) skarżący samodzielnie podpisał skargę, co sprawia, że na skutek zażalenia wniesionego przez pełnomocnika skarżącego od powyższego postanowienia, Sąd zobowiązany będzie uwzględniając je, uchylić powyższe postanowienie.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.