Uzasadnienie
Skarżąca, wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia majątkowego, o stanie rodzinnym, dochodach, wynika, co następuje.
Skarżąca ([...] lat) prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mamą, posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (umowa dzierżawy z Agencją Nieruchomości Rolnych). Skarżąca oświadczyła nadto, że posiada komputer (laptop) o wartości [...] zł oraz pieniądze "za sprzedaż nieruchomości" w kwocie [...] zł.
Źródłem utrzymania skarżącej i jej matki są: renta rodzinna (brutto [...] zł) i wynagrodzenie za pracę skarżącej (na czas określony) w wysokości [...] zł oraz zasiłek przedemerytalny matki skarżącej ([...] zł).
A.S. wskazała, że otrzymywana renta rodzinna wystarcza na opłatę za studia (czesne [...] zł) oraz dojazdy na uczelnię ([...] zł).
Skarżąca oświadczyła nadto, że ze względu na miejsce zamieszkania (P. k. T.) od [...] lat nie otrzymała oferty pracy z powiatowego urzędu pracy.
Dodatkowo wskazała na zły stan zdrowia swojej mamy.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.),dalej: p.p.s.a; prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane w sytuacji, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 478/04 (publikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA - orzeczenia.nsa.gov.pl), opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego też muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia.
Analizując przedstawioną przez skarżącą sytuację, w jakiej się aktualnie znajduje, należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie.
Niezależnie od tego, że skarżąca jest młodą osobą uczącą się, posiadającą stałe dochody w niskiej wysokości (brutto [...] zł) i ponosi wydatki związane z nauką w wysokości ok. [...] zł miesięcznie, wskazać należy, że A.S. oświadczyła, że posiada środki pieniężne ze sprzedaży mieszkania w kwocie [...] zł, co oznacza, że nie można zaliczyć jej do osób, które nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie.
Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie.