Uzasadnienie
S. S. a. T. sp. z o.o. z siedzibą w S. w piśmie z dnia [...] r. wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa Z. z dnia 30 grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami oraz wskazała, że przede wszystkim wnosi o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji przez Zarządu Województwa Z., a w przypadku przekazania Sądowi skargi, bez wstrzymania jej wykonania, wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. Uzasadniając złożony wniosek Strona skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji doprowadziłoby do trudnych do przewidzenia skutków w działalności operacyjnej Skarżącej, która nie dysponuje w chwili obecnej wolnymi środkami pozwalającymi na uregulowanie świadczenia objętego decyzją bez trudnego do oszacowania w ostatecznych skutkach gospodarczych, uszczerbku dla możliwości wykonania realizowanych kontraktów handlowych.
Skarżący zmuszony byłby do przeznaczenia znaczącej części środków obrotowych na sfinansowanie obowiązku zapłaty orzeczonego zaskarżaną decyzją, co spowodowałoby w sposób nieuchronny znaczne straty, o ile w ogóle nie doprowadziłoby do utraty płynności finansowej skarżącego, a w konsekwencji załamania produkcji.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał, że w jego ocenie brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Organ dodał, że zarówno doktryna jak i orzecznictwo zgodnie przyjmują, iż nieodzownym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Wniosek powinien odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Tymczasem Strona skarżąca powołuje się na wysoce ogólnikową, niczym nieuprawdopodobnioną możliwość zachwiania stabilnością finansową spółki i załamania się produkcji w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego stanowiła podstawę tej regulacji prawnej. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego przepisu wynika, że wnioskodawca powinien wykazać, iż wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że z uwagi na brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ (na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), Sąd zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a jest uprawniony ustosunkować się do żądania Strony skarżącej. W ocenie Sądu Skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła swojego wniosku w rzetelny sposób, wskazała bowiem jedynie ogólnie, że aktualnie nie dysponuje wolnymi środkami, pozwalającymi na uregulowanie orzeczonego przez organ zwrotu środków bez trudnego do oszacowania uszczerbku dla możliwości wykonania realizowanych kontraktów handlowych. Przy czym Skarżąca zastrzegając brak możliwości określenia wysokości uszczerbku, nie wskazała również o jakich realizowanych kontraktach handlowych mowa (czego dotyczą, na jakie kwoty opiewają itp.). Powołując się na konieczność przeznaczenia znaczącej części środków obrotowych na uiszczenia orzeczonego zaskarżaną decyzją zwrotu środków, co spowodowałoby w sposób nieuchronny znaczne straty, o ile w ogóle nie doprowadziłoby do utraty płynności finansowej skarżącego, a w konsekwencji załamania produkcji, Skarżąca również nie podała żadnej konkretnej kwoty, termin "znaczna część środków obrotowych" jest zbyt ogólny i nieprecyzyjny, chociażby z tego względu, że Sądowi nie jest znana wysokość środków obrotowych, którymi Strona dysponuje.
Podobnie należy ocenić "znaczne straty". Sąd na podstawie złożonego wniosku (z uwagi na jego ogólność i brak podania rzetelnych danych dotyczący sytuacji finansowej) nie jest w stanie również odnieść się do kwestii utraty płynności finansowej, a w konsekwencji załamania produkcji.
Szkoda wyrządzona wykonaniem zaskarżonej decyzji nie może być potencjalna, szkoda taka musi być realna. Strona skarżąca powinna powołać się na konkretne zdarzenia, które zaistnieją wskutek wykonania decyzji, wskazać rozmiar (wysokość) poniesionych strat finansowych. Ponadto powinna na podniesione okoliczność, przedstawić stosowne dowody. Zdaniem Sądu orzeczony zwrot środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami nie stanowi sam w sobie przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 65/04, dostępne na www. orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W innym orzeczeniu NSA zaznaczył, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r., I OZ 1236/14, LEX nr 1624317).
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek Strony skarżącej nie wypełnia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec czego na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.