Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R B na opisaną wyżej decyzję. Skarżący złożył do Sądu w dniu 2 grudnia 2015 r. wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Z uzasadnienia wniosku oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że R B (lat...) od dnia 17 lutego 2007 r. jest osobą niezdolną do pracy ze względu na stan zdrowia (m.in. schorzenia kardiologiczne – stan po zawale serca, niedosłuch obustronny). We wspólnym gospodarstwie domowym ze Skarżącym pozostaje żona - H B (lat...). Na stały miesięczny dochód rodziny składa się renta inwalidzka Skarżącego w kwocie [...] zł netto (kwota po potrąceniu egzekucyjnym) oraz emerytura małżonki w kwocie [...] zł netto. Z uwagi na niskie dochody, Skarżący i jego żona korzystają od 2007 roku ze świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłków celowych, zasiłków stałych oraz innych form pomocy (sporządzone przez Ośrodek Pomocy Społecznej w G w dniach 29.04.2014 r. i 9.07.2014 r. zestawienia przyznanych świadczeń za okres od 2008 – 2014 r.). Jak wynika z akt sprawy, Skarżący otrzymał w dniu 12 lutego 2015 r. dofinansowanie do zakupu opału w kwocie [...] zł miesięcznie (decyzja Ośrodka Pomocy Społecznej w G nr [...]).
Skarżący podał, że posiada dom o powierzchni [...] m2. Oświadczył, że wydatki na utrzymanie rodziny wynoszą ok. [...] zł (w tym jest: energia elektryczna, telefon, dostawa wody, miesięczna rata podatku od nieruchomości, opał, zakup wydatki na leki). Skarżący podał, że nie posiada zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.) oraz przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Skarżący wnioskował o ustanowienie radcy prawnego (wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej zwanej "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym, może być przyznane, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając wniosek Skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Skarżący wykazał, że do takich osób należy, dlatego jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Jak zostało wykazane, Skarżący i jego żona znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Ze względu na niskie dochody, uzyskiwane wyłącznie z renty inwalidzkiej, emerytury oraz zasiłków z pomocy społecznej, brak oszczędności, poniesienie przez Skarżącego kosztów związanych z opłaceniem pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika nie jest możliwe.
Wobec powyższego, uznając, że Skarżący wykazał istnienie przesłanek z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.