Uzasadnienie
Skarżący M.K. w piśmie z dnia 22 czerwca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2012 r. nr [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec tego, Okręgowa Rada Adwokacka, jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adw. W.K. WSA wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 641/12 oddalił skargę. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na swoją rzecz zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały opłacone przez skarżącego ani w całości ani w części.
W piśmie z dnia 2 kwietnia 2014 r. adw. W.K. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyznaczenie adwokata mającego siedzibę zawodową w Warszawie w celu pełnienia czynności w postępowaniu kasacyjnym.
Okręgowa Rada Adwokacka w piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. zawiadomiła
NSA, skarżącego oraz adw. W.K. o wyznaczeniu adw. A.K-T. do pełnienia czynności przed NSA.
NSA w wyroku z dnia 25 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 389/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Szczecinie. NSA odnosząc się do zawartego w wniosku pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wyjaśnił, że orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną od Skarbu Państwa należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zwrotu akt sądowych wraz z odpisem wyroku do WSA dokonano 1 sierpnia 2014 r.
Na rozprawie przed WSA w Szczecinie w dniu 5 listopada 2014 r. aplikant adwokacki upoważniony przez adw. W.K. (pełnomocnika sporządzającego skargę kasacyjną) wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem I i II instancji, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w żadnej części.
Z akt sądowych wynika, że w rozprawie przed NSA w dniu 25 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 389/13 uczestniczyła adw. A. K.T
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)
- - zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanej dalej: "rozporządzeniem". W myśl § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tego przepisu wynika zatem, iż oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o