Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2019 r. D. H. – reprezentowany przez doradcę podatkowego – wniósł za pomoc środków komunikacji elektronicznej - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2014 r.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 grudnia 2019 r. (wezwanie z dnia 23 stycznia 2020 r.) wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a także do podania numeru PESEL Skarżącego, zgodnie z wymogami art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 24 stycznia 2020 r. (doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej).
W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono m.in. w art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Nadto, stosownie do treści art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Ponadto, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna być podpisana przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. jeżeli pismo (w tym przypadku skargę) wnosi pełnomocnik, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Powyższy obowiązek wykazania umocowania przez pełnomocnika, wynika również z art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W konsekwencji, brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. [...] do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, publik. OSP [...]/63, postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK [...] i 17 czerwca 2014 r., II GSK [...]).
Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku braków formalnych skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkiem niewykonania wezwania jest odrzucenie skargi.
W sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 24 stycznia 2020 r. (zgodnie z informacją zawartą na urzędowym poświadczeniu doręczenia - art. 74a § 11 p.p.s.a.) Tym samym 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 31 stycznia 2020 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W odniesieniu do braku pełnomocnictwa, wypada również zauważyć, że sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 25 listopada 2010 r. I FSK [...], z dnia 12 czerwca 2014 r. I FSK [...], z dnia 11 czerwca 2015 r., I FSK [...] oraz z dnia 15 stycznia 2018 r. II FZ [...], a także w M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, W. 2017, s. 384).
W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucił.