Uzasadnienie
K. i J. G., pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. złożyli skargę na wyżej powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie, w której zawarli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, uzupełniony następnie w dniu 11 października 2013 r. (data nadania pisma na poczcie) poprzez złożenie urzędowego formularza PPF.
We wniosku skarżący podali, że tworzą dwuosobową rodzinę, utrzymują się wyłącznie z emerytury K. G. w kwocie ok. [...] zł, z której potrącana jest kwota [...] zł z tytułu prowadzonej egzekucji. J. G. nie pracuje. Z emerytury opłacany jest podatek od nieruchomości, opłaty za energię elektryczną, gaz, lekarstwa, środki czystości. W oświadczeniu majątkowym skarżący nie wykazał żadnego innego majątku poza udziałem do [...] części nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...] (w której mieszka z żoną) o pow. [...] m kw. Z ustaleń poczynionych w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem, w których skarżący również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy wynika, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi składnik masy spadkowej, a sprawa działu spadku jest w toku. Skarżący nie posiadają kont bankowych, są zadłużeni z tytułu podatku od nieruchomości na kwotę [...] zł.
Z urzędu jest wiadome także, że skarżący nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy, nie korzysta, ani nie ubiegał się o świadczenia z pomocy społecznej, ale rodzina korzysta z pomocy innych osób.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej zwana "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. Ustawy). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza rozpoznającego wniosek należy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Rozpoznając wniosek skarżących należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
W niniejszej sprawie skarżący ubiegają się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a podane we wniosku informacje, jak również te znane rozpoznającemu wniosek referendarzowi sądowemu z urzędu uzasadniają jego uwzględnienie.
Skarżący znajdują się już długotrwale w trudnej sytuacji finansowej, ich dochody są niewielkie (ok. [...] zł miesięcznie), nie posiadają oszczędności ani większego majątku, co powoduje, że faktycznie nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego, uznając, że skarżący wykazali istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.