Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 11 października 2016 r. (k-28 akt sądowych).
Pismem z [...] października 2016 r. (data stempla pocztowego 19 października 2016 r.) skarżąca wniosła zażalenie na powołane wyżej postanowienie.
Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. B. na postanowienie z dnia 3 października 2016 r. wydane w ww. sprawie o odrzuceniu skargi.
W dniu 16 listopada 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 października 2016 r. wydane w ww. sprawie o odrzuceniu skargi.
M. B. podniosła, że uchybienie terminu nie było zamierzeniem, lecz pomyłką. Skarżąca wskazała we wniosku, że ma skończone [...] lat i nie może sobie poradzić z administrowaniem swoich spraw reprywatyzacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04).
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409).
W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 października 2016 r. wydanego w ww. sprawie o odrzuceniu skargi.
W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podała, że czynności nie dokonała w terminie z uwagi na swój wiek.
Rozpoznając wniosek należy wskazać, że nie można uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca nie podała okoliczności uprawdopodobniających, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Uzasadnienie wniosku wskazuje wręcz na wyłączną winę skarżącej w niedochowaniu terminu. Nie złożyła żadnych dowodów, iż jej stan zdrowia miał jakiś wpływ na uchybienie terminu.
Sytuację skarżącej należy zatem ocenić jako nienależytą staranność w prowadzeniu własnych spraw, co nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu, a w rozpatrywanej sprawie nie może być podstawą do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej.
Należy również wskazać, że w piśmie przy którym doręczono skarżącej odpis postanowienia o odrzuceniu jej skargi znajduje się pouczenie o trybie i terminie złożenia zażalenia. Wskazać zatem należy, że skarżąca została pouczona o trybie złożenia zażalenia. W pouczeniu tym znajduje się również informacja na temat skutków uchybienia ww. terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uznał przedmiotowego wniosku za zasługujący na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.