Uzasadnienie
- I. Stan faktyczny
- 1. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność wniosku Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [..], stwierdzającą nieważność decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 1967 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania odszkodowania za wywłaszczoną część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej katastralnie jako parcele nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [..] o powierzchni [...] m2, nr [...] o powierzchni [...] m2 i nr [...] o powierzchni [..] m2 z całej nieruchomości o powierzchni [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej Państwowego Biura Notarialnego w [...] KW nr [...], stanowiącej współwłasność J. L., R. L. i E. W. Minister wskazał, że jak wynika z akt sprawy kwestionowana decyzja nie została do chwili obecnej skutecznie doręczona Prezydentowi Miasta [...], gdyż została wysłana na adres Prezydenta Miasta [...]. Zgodnie natomiast z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", strona może wnieść odwołanie dopiero po doręczeniu jej decyzji. Jednocześnie z chwilą doręczenia decyzji następuje wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego. W sytuacji wniesienia odwołania przed datą doręczęnia decyzji organ drugiej instancji, któremu takie przedwczesne odwołanie zostało przedstawione do rozpoznania, powinien w oparciu o art. 134 K.p.a. wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Zgodnie natomiast z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, rozpoznanie odwołania w przedstawionej sytuacji stanowiłoby rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
Dopiero zatem skuteczne doręczenie decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. otworzy Prezydentowi Miasta [...] bieg terminu do złożenia przez niego wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy.
- 2. Prezydent Miasta [...] wykonujący zadania starosty z zakresu administracji rządowej wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie:
- - art. 134 K.p.a. w zw. z art. 39 K.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności wniosku Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o ponowne rozpatrzenie sprawy, oparte na błędnym przyjęciu, że decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r. nie została skarżącemu skutecznie doręczona, a więc termin na wniesienie środka zaskarżenia nie rozpoczął biegu,
- - art. 39 K.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nie została skarżącemu skutecznie doręczona, gdyż została wysłana na adres Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej, mimo wykazania przez skarżącego, że przedmiotowa decyzja została przez Prezydenta Miasta [...] przekazana skarżącemu i doręczona z dniem [...] lutego 2013 r.
- - art. 129 § 2 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że wniosek Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o ponowne rozpatrzenie sprawy - jako wniesiony od decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nieskutecznie doręczonej skarżącemu - jest przedwczesny, mimo iż Prezydent Miasta [...] wykonujący zadania starosty z zakresu administracji rządowej wykazał, iż decyzja została mu skutecznie doręczona z dniem [...] lutego 2013 r.,
- - art. 124 § 2 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia prawnego na jakiej podstawie przyjęto, że wysłanie decyzji na adres Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej jest równoznaczne z niedoręczeniem decyzji Prezydentowi Miasta [...] wykonującemu zadania starosty z zakresu administracji rządowej.
- 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
- II. Uzasadnienie prawne
- 1. Skarga jest całkowicie nieuzasadniona. Przedwczesne wniesienie przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie uniemożliwia stronie wniesienia takiego wniosku ponownie, w ustawowym terminie. Prawa strony tym samym w ogóle nie zostały naruszone.
- 2. Treśc art. 129 § 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. jest oczywista - dopiero doręczenie decyzji stronie daje jej prawo do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wbrew zarzutom skargi, w rozpoznawanej sprawie nie doszło do utraty przez stronę przysługujących jej praw. Termin do wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nie rozpoczął jeszcze biegu, a decyzja niedoręczona stronie, czy też jej pełnomocnikowi nie może wywoływać dla strony negatywnych skutków. Należy podzielić argumentację prezentowaną w ugruntowanym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że wydanie decyzji przez organ odwoławczy wskutek przedwczesnego rozpatrzenia środka zaskarżenia jest w istocie wydaniem decyzji z urzędu, bez wniosku strony i jako takie stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). W tej sytuacji za prawidłowe należało uznać stanowisko Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyrażone w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] marca 2013 r., który uznał złożony przez skarżącego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy za niedopuszczalny.
- 3. Zarzuty skargi są całkowicie nieuzasadnione. W przedmiotowej sprawie zaistniała pomyłka, którą Minister powinien naprawić. Niemniej doręczenie decyzji na błędny adres – Prezydenta Miasta [...] – oznacza, że decyzja nie została doręczona stronie skarżącej. To natomiast, że została ona następnie przesłana przez Prezydenta Miasta [...] na adres skarżącego nie ma żadnego znaczenia w sprawie. Czynność ta nie może zostać bowiem zakwalifikowana jako doręczenie decyzji w rozumieniu art. 39 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.