Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [..] w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2003 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...].
W uzasadnieniu Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że rozpatrując sprawę jako organ pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1967 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w gm. kat. [...] – [...], oznaczonej jako działka pgr. L. kat. [...] o pow. [...] m2.
Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w [...] złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że brak było podstaw prawnych do odmowy wznowienia postępowania.
Ponownie rozpoznając sprawę, w oparciu o całość akt sprawy, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał, że zgodnie z art. 147 kpa, wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (nie branie przez stronę udziału w postępowaniu) wszczyna się wyłącznie na wniosek strony. Zgodnie z art. 148 § 1 – 2 kpa wniosek taki strona może skutecznie złożyć w terminie miesiąca od dnia, kiedy dowiedziała się o wydaniu decyzji. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawcy kwestionowana decyzja została doręczona w dniu 5 września 2002 r., zaś wniosek o wznowienie został złożony w dniu 29 sierpnia 2003 r.
Przekroczony został zatem termin dopuszczalności wniesienia podania o wznowienie postępowania.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy uznano, że kwestionowana decyzja jest prawidłowa, natomiast podniesione we wniosku zarzuty nie mogły być uwzględnione.
Skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w [...].
Skarżący podniósł, że powyższa decyzja rażąco narusza art. 156 § 2 kpa w wyniku stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej po upływie 10 lat, narusza również art. 28 kpa oraz art. 30 – 32 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznał skargę zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest bezzasadna. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1967 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w gm. kat. [...] – [...], oznaczonej jako działka pgr. L. kat. [...]o pow. [...] m2, stanowiącej uprzednio własność A.M.
Przedmiotem postępowania sądowego jest skarga Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [...] w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2003 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...].
Prawidłowo organ uznał, że zgodnie z art. 147 kpa, wznowienie postępowania z powodu nie brania przez stronę udziału w postępowaniu, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wszczyna się wyłącznie na wniosek strony. Zgodnie z art. 148 kpa, wniosek taki strona może skutecznie złożyć w terminie miesiąca od dnia, kiedy dowiedziała się o wydaniu decyzji. Z akt sprawy wynika, że Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi [...] w [...], decyzja została doręczona w dniu 5 września 2002 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 29 sierpnia 2003 r., a zatem przekroczony został termin dopuszczalności złożenia podania o wznowienie postępowania.
Sąd podziela stanowisko organu, że kwestionowana decyzja jest prawidłowa, natomiast podniesione we wniosku zarzuty nie mogły być uwzględnione.
Ponadto, z nadesłanego przez A.M. do akt sprawy odpisu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...], który to Sąd wyrokiem z dnia [...] października 2003 r. w sprawie z powództwa A.M. przeciwko Gminie Miasto [...] i Polskiemu Związkowi Działkowców w [...] o uzgodnienie treści księgi wieczystej, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. sygn akt [...], nakazał wydzielić z Księgi Wieczystej Sądu Rejonowego w [..] Nr [...] działkę nr [...] o pow. [...] ha położoną w [...] – [...] obr. [...] do nowej Księgi Wieczystej z wpisem do niej prawa własności w dz. II nowej KW na rzecz A.M. w całości. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy podał, m.in., że działka objęta pozwem - nr [..] położona w [...] – [...], obr. [...] o pow. [...] ha powstała z pgr. [...], poprzednio stanowiła własność A.M., któremu na mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1967 r. odjęto prawo własności pgr [...] na rzecz Skarbu Państwa.
Sąd II instancji podzielił również poglądy Sądu I instancji, m.in., że wnioski pełnomocnika pozwanego Polskiego Związku Działkowców w [...] o zawieszenie postępowania, składane były w złej wierze, celem doprowadzenia do przewlekłości postępowania. Pozwany zainicjował kilka nadzwyczajnych postępowań odwoławczych dopiero po otrzymaniu odpisu pozwu, a pełnomocnik procesowy Polskiego Związku Działkowców w [...] na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2003 r. oświadczył, że złożył wniosek o wznowienie postępowania, ale jego zdaniem jest wątpliwe, by ta skarga "chwyciła", złożył więc jeszcze skargę do NSA.
Skoro zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skarga podlegała oddaleniu.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.