Uzasadnienie
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta Ż. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy.
Jak wynika z ustaleń Kolegium - działający z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta Ż. - Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił w/w decyzją przyznania J. K. zasiłku celowego z przeznaczeniem na złagodzenie skutków suszy.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że pomoc ta nie przysługuje wnioskodawcy, ponieważ średnie straty w gospodarstwie rolnym w stosunku do ogólnej powierzchni upraw rolnych wnioskodawcy, wyliczone na podstawie opinii sporządzonej przez komisję powołaną przez Wojewodę, są niższe niż 30% średnich strat w użytkach rolnych.
Rozpoznając odwołanie J. K. organ drugiej instancji stwierdził, iż szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne dotknięte zostały suszą w 2006 r. określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. (Dz. U. Nr 155, poz. 1109) i zgodnie z treścią § 2 w/w rozporządzenia pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, który podlega ubezpieczeniu rolniczemu z mocy ustawy, a szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane w gospodarstwie rolnym przez komisję, wynoszą średnio powyżej 30 %.
W ocenie Kolegium postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ pierwszej instancji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i z uwagi na fakt, iż szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą w 2006 r. w gospodarstwie rolnym J. K. wynosiły średnio 29,83%, a więc poniżej wymaganych 30%, decyzję organu pierwszej instancji należało uznać za słuszną i uzasadnioną.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. K. W skardze skarżący w szczególności podniósł, iż decyzja organu pierwszej instancji jest wysoce niesprawiedliwa i krzywdząca dla jego rodziny, ponieważ do 30% wymaganego prawem brakuje zaledwie 0,17%, co stanowi 0,03 ha ogólnej powierzchni gruntów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości kontrolę - pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Nadmienić w tym miejscu należy, że Sąd w ocenie swojej nie jest związany zarzutami ani wnioskami zawartymi w skardze oraz powołaną w niej podstawą prawną. Abstrahując od treści zawartych w skardze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo, co miało wpływ na wynik sprawy, a więc skutkowało to uchyleniem obu decyzji.
Stosownie do przepisu § 4 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, pomocy udziela się na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania rolnika. Wniosek taki winien być złożony w terminie do dnia 15 października 2006 r. Natomiast w myśl § 4 ust. 2 oraz § 6 ust. 3, po wszczęciu postępowania w sprawie, kierownik ośrodka ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu szkód sporządzonego przez komisję, powołaną przez wojewodę, o której była mowa wyżej. Protokoły oszacowania szkód przekazuje właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom) wojewoda.
Jak zatem z powyższego wynika podstawowym dokumentem w tego rodzaju postępowaniu jest protokół sporządzany przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82 ze zm.).
Należy podkreślić, iż tego rodzaju dokumentu brak jest w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Zamiast niego istnieje opinia sporządzona przez komisję powołaną przez wojewodę. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż niewłaściwie organy przyjęły, że wydana przez komisję szacującą straty opinia może być na równi z traktowana z protokołem.
Oba rodzaje w/w dokumentów nie są tożsame. Opinia jest stanowiskiem, poglądem osoby opiniującej wyrażonym na konkretny temat i z reguły nie jest prawnie wiążąca a ma za zadanie jedynie ułatwić organowi podjęcie konkretnej decyzji. Protokół natomiast jest swego rodzaju aktem sporządzonym przez osobę urzędową i zawiera wyszczególnienie dokonanych przez nią czynności i stwierdzonych przez nią faktów. Do tak rozumianego protokołu strona ma prawo zgłosić własne uwagi, protokół jest wszystkim osobom obecnym przy jego sporządzaniu odczytywany i osoby obecne protokół taki podpisują (art. 68 k.p.a.). W tym miejscu warto podnieść, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2000 r. SA/Rz 2134/98 (niepubl.) protokół nie odpowiadający wymaganiom formalnym wynikającym z treści art. 68 k.p.a. nie może być podstawą ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych sprawy.
Ponieważ zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca zostały wydane nie na podstawie protokołu oszacowania strat, przewidzianego w tego rodzaju sprawach przepisem § 4 ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, należało uznać, że decyzje te naruszyły w/w przepis w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit a w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.