Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] o odmowie przyznania W. T. pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł.
Decyzję wydano w oparciu o następujący stan sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] października 2006 r. W. T. wystąpił o przyznanie mu natychmiastowej pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł. Do złożonego wniosku dołączył kopie dwóch recept oraz wycenę wybranych przez siebie [...] - do noszenia [...] i do [...].
Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [...] odmówił przyznania W. T. pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że na podstawie zebranej w sprawie dokumentacji oraz ustaleń aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia [...] października 2006 r. wynika, że W. T. ma [...], która rzeczywiście wymaga posiadania dwóch [...], tj. do noszenia [...] i do [...], jednakże wybrane przez skarżącego [...] są kosztowne z uwagi na konstrukcję i wysoką jakość [...] oraz [...]. Z notatki służbowej pracownika socjalnego z dnia [...] listopada 2006 r. wynika, że rozmawiał on z pracownikiem wskazanego przez skarżącego Zakładu [...] i ustalił, że istnieje możliwość zakupu tańszych [...], co nie umniejszyłoby w żadnym stopniu ich wartości leczniczych. Koszt takich [...] stanowi kwotę [...] zł, o czym został skarżący poinformowany w trakcie rozmowy z Zastępcą Dyrektora Ośrodka w dniu [...] listopada 2006 r., jednakże kategorycznie odmówił przyjęcia pomocy w formie sfinansowania przez Ośrodek zakupu dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł.
Z uwagi na powyższe Prezydent Miasta W. uznał, że nie ma podstaw do przyznania W. T. pomocy finansowej w wysokości [...] zł na zakup wybranych przez niego [...], gdyż istnieje możliwość zrealizowania tej potrzeby w znacznie niższej kwocie, przy całkowitym uwzględnieniu istniejącej u skarżącego [...] i wymagań [...].
Od powyższej decyzji W. T. wniósł odwołanie. W uzasadnieniu podniósł, że na podstawie dwóch recept oraz wyceny dokonanej przez [...] musi mieć [...] za [...] zł. [...] za [...] zł zagrażają jego zdrowiu i życiu z uwagi na brak [...] z [...], co spowoduje zniszczenie [...] oraz brak [...], co uniemożliwi prawidłową [...] i przyczyni się do ich szybkiego [...]. Ponadto stwierdził: "takie deptanie decyzji lekarza [...] i [...] jest [...] polityką społeczną, to jest jeden przykład [...] działalności Ośrodka Pomocy Społecznej".
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że W. T. jest osobą bezrobotną i nie posiada dochodu, spełnia wiec ustalone w art. 8 ustawy o pomocy społecznej kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. W myśl art. 39 ust. 1 w/w ustawy o pomocy społecznej w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. W. T. comiesięcznie otrzymuje pomoc w wysokości [...] złotych, a także pomoc w postaci opłacanych rachunków za [...]. Zasiłek celowy jest świadczeniem przyznawanym w ramach uznania administracyjnego. Tak więc sam fakt spełniania kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia i to w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami, a uznanie administracyjne obejmuje również prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozeznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nich żądań. Wysokość udzielonej W. T. pomocy nie jest niższa, a wręcz przekracza wysokość świadczeń udzielanych innym osobom ubiegającym się o pomoc.
Kolegium podniosło też, że przepisy ustawy o pomocy społecznej nie gwarantują przyznania [...] pomocy społecznej w wysokości zaspokajającej potrzeby i oczekiwania osób ubiegających się o nie, nawet tych, które strona uważa dla siebie za niezbędne. Wobec tego zrozumiale jest, że Ośrodek Pomocy Społecznej w sytuacji, gdy jest możliwy zakup [...] w niższej cenie, skorzysta z tej możliwości ponieważ pozwoli to na objęcie pomocą materialną większej ilości wnioskodawców.
Ponieważ W. T. wnioskował jedynie o pomoc w kwocie [...] zł i odmówił przyjęcia pomocy w niższej kwocie, dlatego też zasadna jest decyzja Prezydenta Miasta W. o odmowie przyznania pomocy w żądanej kwocie.
W dniu [...] grudnia 2006 r. W. T. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] pismo zatytułowane "wniosek do WSA, z numerem decyzji SKO [...]". Sąd uznał, że jest to skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. W. T. popierał swoją skargę i oświadczył, iż nieprawdziwe jest twierdzenie pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej, że takie same [...] kosztują [...] zł. Jest to nieprawda, gdyż [...] za [...] zł są [...] i nie są [...], czyli są sprzeczne z receptą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2006 r. o odmowie przyznania W. T. pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł.
W ocenie Sądu skarga W. T. nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa oraz granic uznania administracyjnego.
Na wstępie należy wskazać, że rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania reguluje ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z art. 2 powyższej ustawy celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
Stosownie do art. 39 ust. 1 i 2 powyższej ustawy zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej a w szczególności na pokrycie części lub całości zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu a także kosztów pogrzebu. Z treści tego przepisu wynika, że decyzja o przyznanie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy. Tym samym spełnienie kryteriów przez ubiegającego się o zasiłek celowy nie oznacza, że istnieje po jego stronie roszczenie o przyznanie świadczenia i to w wysokości określonej przez niego. Organ rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi mieć ma względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej. Decyzja w sprawie przyznania zasiłku celowego aczkolwiek ma charakter uznaniowy, to nie może też być rozstrzygnięciem dowolnym.
Ustawa o pomocy społecznej daje wskazówki, co do zasad udzielania pomocy osobom potrzebującym, stanowiąc w art. 3 ust. 3 i 4, że rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, przy czym potrzeby osób korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
Z akt administracyjnych wynika, że W. T. wystąpił w dniu [...] października 2006 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie mu natychmiastowej pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł.
Należy stwierdzić, że organ dokonał prawidłowej oceny, iż skarżący należy do osób uprawnionych do otrzymania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Jednakże Prezydent Miasta W. odmówił przyznania W. T. pomocy celowej na zakup dwóch [...] o łącznej wartości [...] zł wskazując, że istnieje możliwość zakupu tańszych [...] - za kwotę [...] zł - co nie umniejszyłoby w żadnym stopniu ich wartości leczniczych, przy całkowitym uwzględnieniu istniejącej u skarżącego [...] i wymagań [...]. Jednak skarżący nie wyraził na to zgody, wręcz stwierdzając w swoim odwołaniu od tej decyzji, że [...] za kwotę [...] zł zagrażają jego zdrowiu i życiu. Również z jego oświadczenia na rozprawie wyraźnie wynika, że nie akceptuje on [...] za w/w kwotę, gdyż [...] te są [...] i nie są [...], a zatem - według niego - są sprzeczne z receptą.
Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji słusznie rozstrzygnął o odmowie przyznania pomocy W. T. w sytuacji, gdy jest możliwy zakup [...] w niższej cenie, co pozwoli na objęcie pomocą materialną większej ilości wnioskodawców. Ponieważ skarżący wnosił jedynie o pomoc w kwocie [...] zł i odmówił przyjęcia pomocy w niższej kwocie, dlatego też zasadna jest decyzja Prezydenta Miasta W. o odmowie przyznania pomocy w żądanej kwocie.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podzielił ustalenia dokonane przez Prezydenta Miasta W. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].
Nie można postawić organom orzekającym w sprawie zarzutu dowolności w podejmowaniu decyzji. W przedmiotowej sprawie decyzje obu organów wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy, zgodnie z art.7, 77§1 i 80 kpa, a o odmowie przyznania skarżącemu świadczenia zdecydowało przede wszystkim jego żądanie przyznania pomocy w ściśle określonej kwocie - [...] zł - i brak akceptacji przyjęcia pomocy w niższej wysokości - [...] zł.
Oddalenie skargi nie zamyka W. T. możliwości uzyskania zasiłku celowego na zrealizowanie zakupu [...], pod warunkiem zaakceptowania kwoty ustalonej przez Ośrodek Pomocy Społecznej.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.