Uzasadnienie
Główny Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] marca 2005 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie unieruchomienia jacuzzi w Centrum Sportu i Rekreacji [...] w K. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...] września 2004 r. zarządził unieruchomienie jacuzzi przy basenie kąpielowym w Centrum Sportu i Rekreacji [...] przy ul. [...] w K. - do czasu zapewnienia właściwej jakości wody, nie stwarzającej zagrożenia dla osób korzystających. W ramach nadzoru sanitarnego pobrano w dniu 7 września 2004 r. próbki wody z jacuzzi do badania fizykochemicznego i bakteriologicznego i w wyniku tych badań stwierdzono, że jakość badanej wody pod względem fizykochemicznym spełnia wymagania sanitarne w zakresie wykonywanych oznaczeń, natomiast nie odpowiada wymaganiom sanitarnym pod względem bakteriologicznym z uwagi na obecność gronkowców koagulazododatnich (chorobotwórczych).
Na podstawie wyników przeprowadzonych badań wody, organ pierwszej instancji przyjął, że ogólna liczba gronkowców w ilości powyżej 96/100 cm3 i 32/100 cm3 gronkowców chorobotwórczych (koagulazododatnich) stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia osób korzystających z kąpieli w jacuzzi w związku z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384 z późn. zm.) i stanowi uzasadnienie dla unieruchomienia jacuzzi.
Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. nie jest zasadny ze względu na to, iż stosownie do przepisu art. 1 pkt 5 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcja jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami higieny wypoczynku i rekreacji, w celu zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach wynika, iż użytkownik nieruchomości winien utrzymać obiekt w stanie sanitarnym nie naruszającym wymagań higienicznych i zdrowotnych, w tym w szczególności nie stwarzającym zagrożenia przeniesienia chorób zakaźnych. W przedmiotowej sprawie nie został również naruszony art. 25 ust. 2 powołanej wyżej ustawy.
Wobec przedstawionych w odwołaniu zarzutów dotyczących zastosowania wykładni prawnej odnoszącej się do kontroli jakości wody, organ uznał, że przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożywania przez ludzi nie mają w powyższym przypadku zastosowania, gdyż dotyczą one jakości wody na potrzeby spożycia przez ludzi, a nie określają jakości wody w jacuzzi. Oba akty prawne przez wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi rozumieją wprawdzie m.in. wodę przeznaczoną na użytek basenów kąpielowych i pływalni, ale chodzi tu o wodę pochodząca z sieci wodociągowej i służącą do napełniania obiektów basenowych i innych urządzeń, w tym jacuzzi, a nie wodę, w której kąpią się użytkownicy wyżej wymienionych obiektów. Pracownik Państwowej Inspekcji Sanitarnej podczas kontroli stosuje wszystkie ustawy i rozporządzenia, w tym również o chorobach zakaźnych i zakażeniach.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. słusznie zatem oparł się przy wydawaniu kwestionowanej decyzji na ustawie o chorobach zakaźnych i zakażeniach.
Powinien jednak w swojej decyzji wskazać konkretny przepis ustawy (w szczególności art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2), a nie odwoływać się do niej ogólnie. Nie stanowi to jednak rażącego naruszenia prawa, co byłoby podstawą stwierdzenia nieważności tej decyzji.
W skardze na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego D. L., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Sportu i Rekreacji [...] w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść decyzji, nie wskazując o jakie przepisy prawa materialnego chodzi skarżącej.
Z uzasadnienia skargi wynika, że w ocenie skarżącej dla wydania decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie niezbędne jest ustalenie, że strona naruszyła konkretną normę prawną, do której przestrzegania jest zobowiązana na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Tymczasem Powiatowy Inspektor Sanitarny wydając decyzję z dnia [...] września 2004 r. takiej naruszonej przez stronę normy nie wskazał. Nie została także wskazana taka konkretna norma w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w obu instancjach. Nie jest więc wiadome na jakiej podstawie prawnej organy uznały, że woda w jacuzzi nie spełniała wymogów sanitarnych.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
W postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej organ nadzoru bada, czy weryfikowana decyzja nie jest dotknięta wadami nieważności wymienionymi w art. 156 § 1kpa.
W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru obu instancji uznały, że decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] września 2004 r. nie jest dotknięta wadą nieważności. Odnośnie zarzutu braku podstawy prawnej weryfikowanej decyzji w postępowaniu nadzorczym stwierdzono, że podstawę prawną tej decyzji stanowią przepisy art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384). Powiatowy Inspektor Sanitarny w weryfikowanej decyzji powołał się ogólnie na tę ustawę bez szczegółowego wskazania, które przepisy tej ustawy stanowią podstawę prawną wydanej decyzji, co w ocenie organu nadzoru nie stanowi rażącego naruszenia prawa i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Przepis art. 13 ust. 1 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach stanowi, że użytkownicy nieruchomości obowiązani są utrzymywać je w stanie sanitarnym nienaruszającym wymagań higienicznych i zdrowotnych, w tym szczególności niestwarzającym zagrożenia przeniesienia chorób zakaźnych i zakażeń.
Z kolei art. 25 ust. 2 tej ustawy stanowi, że w celu zapobieżenia szerzeniu się choroby zakaźnej powiatowy inspektor sanitarny, w drodze decyzji administracyjnej, może m.in. zakazać korzystania z wody do picia i na potrzeby gospodarcze pochodzącej z ujęć, co do których istnieje podejrzenie skażenia.
Natomiast przepis art. 3 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach stanowi, że przepisy tej ustawy stosuje się do chorób zakaźnych i zakażeń określonych w załączniku nr 1 do tej ustawy (ust.
1) oraz do biologicznych czynników chorobotwórczych określonych w załączniku nr 2 do tej ustawy (ust. 2). Oznacza to, że zarówno obowiązki jakie nakłada ta ustawa na użytkowników nieruchomości, określone w art. 13 ust. 1, jak i uprawnienie powiatowego inspektora sanitarnego wynikające z art. 25 ust. 2 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach odnoszą się wyłącznie do chorób zakaźnych, zakażeń oraz biologicznych czynników chorobotwórczych określonych w załącznikach do tej ustawy.
Z treści kontrolowanej decyzji z dnia [...] września 2004 r. i materiału dokumentacyjnego poprzedzającego jej wydanie wynika, że w badanej próbce wody, pobranej z jacuzzi stwierdzono obecność gronkowców chorobotwórczych (koagulazododatnich) w ilości 32/100 cm 3.
Natomiast w postępowaniu nadzorczym organ pierwszej instancji, w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. powołuje się na to, że w załączniku nr 2 do ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach, wśród biologicznych czynników chorobotwórczych, ustawodawca za poz. 29 wymienia gronkowca złocistego opornego na antybiotyki (staphylococcus aureus wankomycynooporne). Jest bezsporne, że w badanej próbce wody pobranej z jacuzzi, którą to obejmuje decyzja z dnia [...] września 2004 r., nie stwierdzono obecności gronkowca złocistego opornego na antybiotyki.
Natomiast stwierdzony gronkowiec koagulazododatni nie jest ujęty w żadnym z załączników do ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach. Skoro, jak stwierdzono wyżej, przepisy tej ustawy stosuje się tylko do biologicznych czynników chorobotwórczych, określonych w załączniku nr 2 do tej ustawy, a stwierdzony w wodzie pobranej do badania z jacuzzi gronkowiec koagulazododatni nie jest wyszczególniony w załączniku nr 2 do ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach, to przepisy tej ustawy nie mogą mieć zastosowania w sytuacji stwierdzenia obecności w wodzie tego rodzaju gronkowca.
Powyższa okoliczność w ogóle nie została uwzględniona w toku postępowania nadzorczego. Tym samym nie zostało wyjaśnione, czy weryfikowana decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] września 2004 r. prawidłowo powołuje jako podstawę prawną ustawę o chorobach zakaźnych i zakażeniach i czy nie jest ona dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 kpa. Wobec tego, że istota sprawy nie została wyjaśniona w sposób zgodny z prawem uzasadnia to uchylenie decyzji obu instancji zapadłych w postępowaniu nadzorczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 788/05, w identycznym stanie faktycznym i prawnym oddalił skargę D. L. Odmienność argumentacji Sądu orzekającego w tamtej sprawie, w stosunku do argumentacji przyjętej w niniejszej sprawie powoduje, że skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska wyrażonego w wyroku z dnia 16 stycznia 2006 r.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.