Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania P. P. od decyzji działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na zakup ziół od kwietnia do grudnia 2014 r. – zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na zakup ziół od kwietnia do grudnia 2014 r.
P. P. wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2014 r. zwróciła się o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego od kwietnia do czerwca 2014 r, w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych) z przeznaczeniem na zakup jedzenia, leków i rehabilitację. W dniu 26 maja 2014 r. wnioskodawczyni zwróciła się o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r., w tym na zakup leków i leczenia w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych) od kwietnia do grudnia 2014 r.
Organ wskazał, że pismem z dnia 8 lipca 2014 r. skarżąca poinformowała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., iż potrzeba w zakresie przyznania pomocy na kupno ziół nie została rozpatrzona.
Organ I instancji po dokonaniu ponownej analizy wniosków z 30 kwietnia i 26 maja 2014 r., stwierdził, że P. P. w żadnym z nich nie wystąpiła o przyznanie pomocy na kupno ziół, zatem brak jest podstaw do rozpoznania w tym postępowaniu takiego wniosku.
Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] przyznał wnioskodawczyni zasiłek okresowy od 1 maja do 31 sierpnia 2014 r., w wysokości 418,00 zł (słownie: czterysta osiemnaście złotych), z przeznaczeniem na zakup żywności, leków i rehabilitację. Decyzja ta została w wyniku odwołania utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...].
Wnioskiem z dnia 26 maja 2014 r. P. P. zwróciła się o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r. w tym na zakup leków i leczenia w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych). We wniosku tym nie wskazała potrzeby przyznania pomocy finansowej na rehabilitację. Wniosek został więc rozpatrzony we wskazanym przez skarżącą zakresie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] odmówił przyznania ww. zasiłku celowego na kwiecień 2014 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] organ I instancji odmówił przyznania P. P. zasiłku celowego na zakup leków i leczenia w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie i grudniu 2014 r.
Reasumując organ wskazał, że wnioski z dnia 30 kwietnia i 26 maja 2014 r. o przyznanie zasiłku okresowego od kwietnia do czerwca 2014 r. w wysokości 1000,00 zł (słownie: tysiąc złotych) z przeznaczeniem na zakup jedzenia, leków i rehabilitację oraz o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r., w tym zakup leków i leczenie w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych) od kwietnia do grudnia 2014 r., zostały już rozpatrzone. W żadnym z nich P. P. nie zwróciła się o przyznanie pomocy finansowej przeznaczonej na zakup ziół. W związku z powyższym postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na zakup ziół od kwietnia do grudnia 2014 r.
Organ II instancji ustalił, że P. P., wbrew swemu twierdzeniu, we wniosku z dnia 30 kwietnia 2014 r. nie zwróciła się o przyznanie jej pomocy finansowej przeznaczonej na zakup ziół, wobec czego nie mogła oczekiwać na wydanie decyzji w tym przedmiocie. Także we wniosku z dnia 26 maja 2014 r. brak jest tak sformułowanego celu żądania udzielenia pomocy.
Organ odwoławczy podkreślił, że pomoc ze środków społecznych w formie zasiłków celowych jest udzielana na wniosek osoby zainteresowanej nie zaś z urzędu, zatem brak wniosku oznacza bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosła P. P., wnosząc o jej uchylenie z uwagi na złą sytuację materialną, w której się znalazła.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane w skardze.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r., umarzająca postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na zakup ziół od kwietnia do grudnia 2014 r., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a., bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego. Tak więc sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne.
Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na skutek pisma P. P. z dnia 8 lipca 2014 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zatytułowanego " Wniosek o wymierzenie organowi grzywny i ustalenie osób winnych zaniedbania oraz przyznanie i wypłacenie wynagrodzenia zgodnie z art. 77 Konstytucji III RP".
Według organu I instancji skarżąca pismem z dnia 8 lipca 2014 r. domagała się przyznania pomocy w zakresie objętej wcześniejszymi wnioskami z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 26 maja 2014 r. Przy czym organ rozpoznał wnioski skarżącej zawarte we wskazanych pismach wydając decyzje.
Wobec tego organ uznał iż postepowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a..
Zdaniem Sadu organ nie wyjaśnił charakteru pisma skarżącej z dnia 8 lipca 2014 r. przyjmując iż stanowi ono ponowny wniosek o zasiłki objęte wcześniejszymi wnioskami skarżącej z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 26 maja 2014 r.
W szczególności organ nie zbadał czy wskazane pismo nie stanowi zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zauważyć należy, ze pismo to zostało skierowanie do organu wyższego rzędu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak również skarżąca w piśmie wskazuje na naruszenie art. 35 kpa.
W konsekwencji powyższych wywodów zarówno utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną zaskarżona decyzja drugoinstacyjna, jak też poprzedzająca ją decyzja organu I instancji musiały zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. W ramach ponownie prowadzonego postępowania koniecznym będzie usunięcie wskazanych wyżej wątpliwości co do charakteru pisma skarżącej z dnia 8 lipca 2014 r.
W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzec jak w sentencji.