Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] orzekającą o odmowie przyznania Z. P. zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na spłatę zadłużenia za czynsz i wodę.
Decyzję wydano w oparciu o następujący stan prawny.
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2006 r. Z. P. wystąpił o przyznanie pomocy finansowej wskazując na posiadane zadłużenie z tytułu zaległego czynszu za mieszkanie na kwotę [...] zł i wodę na kwotę [...] zł.
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. odmówił przyznania Z. P. pomocy społecznej w formie zasiłku celowego specjalnego na spłatę zadłużenia.
W uzasadnieniu organ podał, że dochód wnioskodawcy jest wyższy niż kryterium ustawowe wskazane w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U.
nr 64, poz. 593 ze zm.), a w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek o którym mowa w art. 41 tejże ustawy uzasadniający przyznanie zasiłku celowego specjalnego. W ocenie organu, wnioskodawca nie czyni starań aby odciążyć swój budżet chociażby poprzez złożenie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego czy podjęcie pracy.
W wyniku wniesienia przez Z. P. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, wskazując na charakter uznaniowy decyzji o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego, podniósł iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, który daje podstawę do przyznania tegoż zasiłku, oraz że za taki przypadek nie można uznać konieczności spłaty zadłużenia za czynsz i wodę.
Organ podkreślił, że Z. P. otrzymał w miesiącu marcu 2006 r. wsparcie w postaci zasiłku celowego specjalnego w kwocie [...] zł z przeznaczeniem na leki i odzież, a w kolejnym miesiącu w kwocie [...] zł na odzież i obuwie oraz dofinansowanie zakupu kołdry. Tym samym nie pozostał on bez wsparcia finansowego.
Pismem z dnia [...] maja 2006 r. Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kwestionując rozstrzygnięcia organu odwoławczego oraz zarzucając zaskarżonej decyzji, iż nie uwzględniono przy rozstrzyganiu sprawy jako szczególnej okoliczności faktu, że skarżący utrzymując się z renty w wysokości [...] zł posiada na utrzymaniu córkę, nie otrzymuje dodatku mieszkaniowego oraz ponosi koszty systematycznego leczenia.
Samorządowe kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem
Przedmiotem oceny Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w
P. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w P. odmawiającą przyznania Z. P. zasiłku celowego specjalnego na spłatę zaległości w opłatach za czynsz i wodę.
Rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania reguluje ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z art. 2 powyższej ustawy celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący uzyskuje dochód z tytułu renty inwalidzkiej, którego wysokość, wynosząca w dacie rozstrzygania sprawy przez organ pierwszej instancji [...] zł, jest wyższa niż kryterium ustawowe wskazane w art. 8 ust. 1 powołanej ustawy.
Wprawdzie zgodnie z art. 41 pkt 1 powołanej ustawy osobie takiej albo rodzinie może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi, ale tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
Skarżący podnosi, iż szczególną okolicznością w jego sprawie jest fakt, iż uzyskując dochód na poziomie [...] zł, oraz będąc częściowo niezdolny do pracy posiada on jeszcze na utrzymaniu córkę.
Sąd zauważa, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący wprawdzie mieszka z córką, jednakże prowadzą oni odrębne gospodarstwa domowe. Stan taki potwierdził skarżący w toku przeprowadzania wywiadu środowiskowego.
Sąd podziela stanowisko organu, iż wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego, jest on zdolny częściowo do podjęcia pracy.
Nie stanowi również, w ocenie Sądu, szczególnie uzasadnionego przypadku w rozumieniu art. 41 pkt 1 ustawy, uzasadniającego przyznanie zasiłku celowego specjalnego, posiadane zadłużenie mieszkania czy też konieczność pokrycia kosztów leczenia.
Należy w tym miejscu wskazać, iż skarżący otrzymywał w tym czasie wsparcie w formie takiego zasiłku z przeznaczeniem na zakup na leków, odzieży i obuwia, co oznacza, iż nie pozostał on bez wsparcia finansowego udzielonego ze strony organu do tego uprawnionego.
Sąd podziela stanowisko organu, iż rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego specjalnego należy mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej, często pozbawionych jakichkolwiek źródeł utrzymania.
W świetle powyższego nie można postawić organom orzekającym zarzutu dowolności w podejmowaniu decyzji. Decyzje wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy, a o odmowie przyznania świadczenia decydowała zarówno sytuacja życiowa wnioskodawcy, a więc możliwość zabezpieczenia potrzeb przez skarżącego przez wykorzystanie własnych środków i możliwości – w tym złożenie stosownego wniosku o dofinansowanie do opłat za mieszkanie, jak również możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.