Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. R. i D. R. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu.
W związku z przedmiotową skargą skarżący wnieśli o wstrzymanie zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że uprawomocnienie się przedmiotowej decyzji dotyczącej usunięcia umieszczonego [...] przy [...] przy ul. [...] w W. doprowadzi do stanu, iż nie tylko skarżący ale również [...] osób pracujących w przedmiotowym [...] utraci źródło dochodu będące źródłem utrzymania się tych osób i ich rodzin. Powyższy wniosek skarżący uzupełnili pismem procesowym z dnia 23 września 2010 r. którym wskazali, że w niniejszej sprawie występuje zagrożenie wyrządzenia im znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku gdyby organ administracji będący jednocześnie organem egzekucyjnym doprowadził przed zakończeniem postępowania sądowo-administracyjnego do wykonania zaskarżonej decyzji orzekającej usunięcie tj. rozbiórkę [...] zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę oraz objętego istniejącym w obrocie prawnym pozwoleniem prawnym na użytkowanie, przy czym działalność w nim prowadzona stanowi źródło utrzymania rodziny.
Realność przedstawionego zagrożenia polegającego na prowadzeniu postępowania egzekucyjnego, pomimo złożonej skargi, potwierdza doręczenie skarżącym upomnienia [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2010 r. informacji, iż w razie niewykonania w/w obowiązku, w terminie 7 dni, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeśli zachodzi
Sygn. akt I SA/Wa 1030/10 niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek winna jednak wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi.
W przedmiotowej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego polegało na nakazaniu skarżącym doprowadzenia do jak najlepszego stanu zabytku – układu urbanistycznego ulicy [...] w W. w rejonie ulicy [...] – poprzez usunięcie umieszczonego niezgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony zabytków i opieki nad zabytkami [...] przy ul. [...] w rejonie ul. [...] w W., przy [...] przy ul. [...] na działce nr ewid. [...] w obrębie [...]. Zatem następstwem prawnym wskazanej decyzji Ministra jest likwidacja w/w [...], będącego źródłem utrzymania skarżących, którzy poinformowali Sąd iż w niniejszej sprawie, jeszcze przed rozpoznaniem jej przez Sąd, nastąpiło realne niebezpieczeństwo przymusowej likwidacji [...] do którego odnosi się zaskarżona decyzja. Na potwierdzenie w/w faktu nadesłali otrzymane upomnienie [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2010 r. dotyczące nakazu likwidacji opisanego obiektu, w terminie 7 dni, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Oznacza to, że istnieje realna możliwość doprowadzenia do przymusowej likwidacji obiektu do którego odnosi się zaskarżona decyzja, a co za tym idzie możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.