Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 8 listopada 2022 r. znak nr DAP-WN-727-67/2022/WWP Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako organ/minister) z dnia 4 lipca 2022 r. znak DAP-WPK-727-1-143/2022/MGa o umorzeniu zainicjowanego przez Powiat [...] postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia 27 marca 1996 r. znak [...] stwierdzającej nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej obrębie [...], jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...]. Umorzenie przez organ postępowania nadzorczego nastąpiło z powołaniem się na zapadły w niniejszej sprawie wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2018r. sygn. akt I SA/Wa 384/18 i wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2022r. sygn. akt I OSK 453/19 (w aktach sprawy) oraz art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 28 kpa z uwagi na brak legitymacji po stronie wnioskodawcy czyli Powiatu [...].
Skargę na powyższą decyzję złożył Skarb Państwa – starosta [...] (dalej jako skarżący). W skardze zarzucił on ministrowi:
- 1) naruszenie art. 28 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 60 ustawy z dnia 13.10.1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracją publiczną w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 10.05.1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. 1990 nr 32 poz. 191 ze zm.) w związku z rozporządzeniem Ministra Komunikacji w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach: białostockim, bielskim, ciechanowskim, częstochowskim, katowickim, kieleckim, krośnieńskim, łomżyńskim, nowosądeckim, ostrołęckim, pilskim, piotrkowskim, poznańskim, przemyskim, siedleckim, sieradzkim, suwalskim, rzeszowskim, tarnowskim i zielonogórskim z dnia 14 lipca 1986 r. (Dz.U. Nr 30, poz. 151), art. 2a ust. 2 w zw. z art. 4 ust 1 pkt 1), art. 22 ust. 1 pkt 1), art. 23 ust. 6, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 21.03.1995 r. o drogach publicznych (Dz.U. 1985 Nr 14, poz. 60 ze zm.) wg stanu na dzień 27.05.1990 r., poprzez przyjęcie, że istniały na dzień 27.05.1990 r. przesłanki do komunalizacji na rzecz Gminy [...] nieruchomości, stanowiącej pas drogowy drogi wojewódzkiej, oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], obręb [...], własność Skarbu Państwa w zarządzie terenowego organu administracji państwowej stopnia wojewódzkiego oraz uznanie, że wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] nie został konwalidowany;
- 2) art. 28, art. 156 § 1 pkt 2) w zw. z art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez uznanie, że wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] nie został konwalidowany.
Skarb Państwa wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji, orzeczenie o nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia 27.03.1996 r. znak [...] i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja o umorzeniu postępowania nadzorczego nad decyzją komunalizacyjną wojewody z uwagi na brak interesu prawnego wnioskodawcy tj. Powiatu [...]. Wbrew zarzutom skargi, zaskarżoną decyzją organ nie orzekał zatem o zasadności komunalizacji, lecz o braku interesu prawnego po stronie powiatu. Ww kwestia została przesądzona w przywołanym wyżej i wiążącym wyroku NSA zapadłym w sprawie I OSK 453/19. W wyroku tym jednoznacznie wskazano, że przy ponownym rozstrzyganiu sprawy organ nadzoru zobowiązany jest uwzględnić ocenę prawną co do braku przysługiwania Powiatowi [...] przymiotu strony postępowania nadzorczego. Skargę na ww decyzję o umorzeniu zainicjowanego przez powiat postępowania nadzorczego złożył z kolei Skarb Państwa, który co do zasady jest stroną postępowania komunalizacyjnego jak i postępowania nadzorczego nad postępowaniem komunalizacyjnym, nie ma jednak interesu prawnego by kwestionować rozstrzygnięcie ministra w zakresie braku interesu prawnego powiatu [...].
Chybione są też argumenty skarżącego dotyczące "konwalidacji" wniosku powiatu przez Skarb Państwa. Z akt nie wynika w szczególności aby Skarb Państwa złożył jakikolwiek wniosek w tym zakresie, natomiast w piśmie z dnia 20 maja 2022r. znak: [...] Starosta [...], działając w imieniu Skarbu Państwa wystąpił do ministra o rozpoznanie "z urzędu" sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia 27 marca 1996r. znak: [...]. Jak wynika z akt minister w piśmie z dnia 13 lipca 2022r. DAP-WPK-727-1-143/2022/ wyjaśnił Staroście [...]emu, że nie znalazł podstaw do wszczęcia ww. postępowania z urzędu, a wniosek starosty z 20 lipca 2022r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie odmowy wszczęcia postępowania z urzędu, prawomocnym postanowieniem ministra z dnia 8 listopada 2022r. został uznany za niedopuszczalny (art. 134 kpa).
Skoro organ nie orzekał o prawidłowości kwestionowanej przez powiat decyzji komunalizacyjnej, to bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do zarzutów skargi sformułowanych w pkt.
- 1. Skarb Państwa nie ma legitymacji by kwestionować brak przymiotu strony po stronie powiatu, nie ma też trybu jak i możliwości by "konwalidować wniosek" nie pochodzący od niego samego.
Skutkowało to oddaleniem skargi (art. 151 ppsa).