Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2006 r. I. S. i P. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] orzekającą o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa, z przeznaczeniem pod budowę obwodnicy miasta A. w ciągu drogi krajowej Nr [...], części nieruchomości zabudowanej, położonej w obrębie [...], gm. N., pow. [...], woj. [...], oznaczonej nr geod. [...] o pow. [...] ha, posiadającej założoną księgę wieczystą KW Nr [...], stanowiącą własność I. i P. S. oraz o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczaną część nieruchomości i określeniu terminu wydania nieruchomości a także o nadaniu niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Przy pismach Sądu z dnia 23 listopada 2006 r. przesłanych do skarżących doręczono odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 21 listopada 2006 r., którym to zarządzeniem wezwano stronę skarżącą w osobach I. S. i P. S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k-35). Zarządzenie powyższe zawierało ponadto pouczenie, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.
Odpisy powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone skarżącym w dniu 29 listopada 2006 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy (k- 39, k-40).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu, a wezwanie zostało im skutecznie doręczone w dniu 29 listopada 2006 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 6 grudnia 2006 r.
Skoro skarżący nie wykonali powyższego wezwania Sądu, to skargę przez nich wniesioną należało odrzucić na podstawie z art. 220 § 3 powołanej ustawy.