Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. Gmina M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], uchylającą w całości decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] o ustaleniu na rzecz B. i J. małż. O. opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie ew. [...], stanowiącej przed podziałem działkę ew. nr [...] o pow. [...] ha – i umarzającą postępowanie pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Mimo szeroko zakreślonej w powołanym przepisie legitymacji procesowej do wniesienia skargi,
Gmina M. nie jest uprawniona do wniesienia skargi w przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym organem pierwszej instancji był Wójt Gminy M. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych (por. wyrok Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r. sygn. K 32/08, OTK-A 2009/9/139).
W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy M., będący organem wykonawczym tej Gminy na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), działał jako organ administracji właściwy do prowadzenia postępowania i wydania decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. W tej sytuacji Gmina M. nie była stroną postępowania administracyjnego, a tym samym nie ma statusu uczestnika na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Fakt, że Wójt Gminy M. otrzymał decyzję organu odwoławczego, sam przez się nie czyni z niego strony tego postępowania. Zatem organ, wydając decyzję w pierwszej instancji, nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.