Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2017r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał E. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat A. B. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w czytelni akt tutejszego Sądu w dniu 21 listopada 2017r. i dniu 3 kwietnia 2018r. apl. adw. Z. L. z upoważnienia pełnomocnika skarżącej z urzędu.
W dniu 12 kwietnia 2018r. pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącą na rozprawie i wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018r. oddalił skargę E. D. i M. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2017r. nr [...].
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ze zm.) – dalej jako rozporządzenie.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu udzielił skarżącej pomocy prawnej w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Na rozprawie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Z tego względu, przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w wysokości 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 zł, łącznie kwotę w wysokości - 295,20 złotych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.