Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1076/07 oddalił skargi A. R., J. R., L. P., W. P., Z. B., M. B., G. K., E. L., K. L., K. S., R. S., B. F., J. K., A. D., M. D., R. D., J. D., K. S., Prezydenta Miasta Ł. i T. T. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej dotyczącej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], nr hip. [...], rep. hip. [...].
Odpis powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. doręczony został m. in. J. Z. oraz umocowanemu pełnomocnikowi skarżących A. R., J. R., W. P., L. P., M. B., G. K., E. L. i K. L. wraz z uzasadnieniem sporządzonym m. in. na ich wniosek.
Pismem z dnia 14 grudnia 2007 r. R. Z. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem – wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z powyższego przepisu wynika, że uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje, oprócz prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich jedynie stronom postępowania. W postępowania zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. stronami postępowania byli: skarżący wymienieni w komparycji postanowienia, uczestnicy postępowania E. K., J. D., M. H., J. B., A. K., G. M., D. L., B. L. i E. C. oraz Minister Budownictwa.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego zmarła jedna ze skarżących w sprawie Z. B., której – na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Ł. Śródmieścia w Ł. z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt [...] – następcami prawnymi są: S. B., R. B., Z. B., R. B., J. B., J. Z., B. J., M. B., M. B., D. B. i M. B. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika R. Z., w imieniu którego wniesiona została skarga kasacyjna, z powyższego postanowienia spadkowego nie wynika, aby R. Z. był następcą prawnym Z. B. Skoro zatem w postępowaniu sądowoadministracyjnym R. Z. nie był stroną, skargę kasacyjną wniesioną w jego imieniu uznać należy za wniesioną przez podmiot do tego nieuprawniony, a więc niedopuszczalną.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.