Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 października 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 568/16, na skutek skargi W. G. (dalej jako "skarżąca"), zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako "organ") do rozpoznania wniosku z 24 sierpnia 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. nr hip. [...] – w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z 8 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 863/17, z 16 maja 2018 r. 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 201/18 i z 8 maja 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 79/19 wymierzył organowi grzywnę za niewykonanie powyższego wyroku.
Skarżąca pismem z 2 listopada 2020 r. ponownie wezwała organ do wykonania wyroku z 17 października 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 568/16.
Następnie w dniu 3 listopada 2020 r., powołując się na ww. wezwanie z 2 listopada 2020 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie tego wyroku. Sąd prawomocnym postanowieniem z 30 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2686/20 odrzucił tę skargę.
Skarżąca w dniu 31 maja 2022 r. wniosła kolejną skargę na niewykonanie wyroku z 17 października 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 568/16, powołując się po raz kolejny na skierowane do organu wezwanie z 2 listopada 2020 r. do wykonania tego wyroku. Sąd prawomocnym postanowieniem z 10 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1635/22 odrzucił tę skargę.
Skarżąca pismem z 29 marca 2024 r. wystąpiła z ponowną skargą na niewykonanie wyroku z 17 października 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 568/16. W treści skargi wskazała, że pismem z 2 listopada 2020 r. wezwała organ do jego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynika, że koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Innymi słowy jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wskazana przesłanka - warunkująca dopuszczalność skargi - nie została w niniejszej sprawie przez skarżącą spełniona. Analiza akt wskazuje bowiem, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie występowała do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku z 17 października 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 568/16. Zauważyć bowiem trzeba, że ww. skarga jest kolejną już (szóstą) skargą skarżącej w przedmiotowej kwestii. Ostatnie dwie skargi w przedmiocie niewykonania ww. wyroku, wniesione pismami z 3 listopada 2020 r. i z 31 maja 2022 r. zostały odrzucone prawomocnymi postanowieniami tutejszego Sądu z 30 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2686/20 i z 10 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1635/22. Jak wynika z analizy akt, obie powyższe skargi zostały również poprzedzone wezwaniem z 2 listopada 2020 r. do wykonania wyroku, na które to także w obecnie rozpoznawanej skardze powołuje się skarżąca.
W konsekwencji za wyczerpanie obecnie trybu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. w żadnym razie nie można uznać pisma z 2 listopada 2020 r., które poprzedzało dwie uprzednio wniesione skargi i warunkować miało ich dopuszczalność. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że skargi te zostały odrzucone. Każda bowiem skarga na niewykonanie przez organ wyroku, powinna być poprzedzona odrębnym wezwaniem do jego wykonania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Tymczasem z analizy akt wynika, że przed wniesieniem obecnie rozpoznawanej skargi z 29 marca 2024 r. skarżąca nie wystąpiła z nowym wezwaniem w ww. trybie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.