Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. P.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości, ze wskazaniem na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje zmiany w kręgu osób uprawnionych do zarządzania nieruchomością. Ze względu na szeroki katalog czynności, których przedmiotem może być nieruchomość oraz ich nieodwracalne skutki zarówno faktyczne jak i prawne, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podjęło zawieszone postępowanie administracyjne oraz utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. ustanawiającą prawo użytkowania wieczystego na rzecz W.D., A.D., M.W., E.W. i Z.S., co do części zabudowanego gruntu położonego w W. przy ul. [...] opisanego w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i nr [...] z obrębu [...] oraz odmawiającą ww. osobom ustanowienia prawa użytkowania wieczystego co do części ww. nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo wskazanie, że decyzja Kolegium spowoduje zmiany w kręgu osób uprawnionych do zarządzania nieruchomością, nie stanowi nieodwracalnego skutku, a wobec czego nie może być podstawą do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej. Kwestia ewentualnych czynności faktycznych, których przedmiotem może być przedmiotowa nieruchomość także nie uzasadnia w żaden sposób wstrzymania wykonania decyzji.
Podkreślić należy, że skarżący obowiązany jest wykazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnianie wniosku skarżącego nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz z odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
Jednocześnie wskazać należy, że ewentualne pozostanie w obiegu decyzji ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości pozostaje bez wpływu na uprawnienia skarżącego co do prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] i własności lokalu. Podkreślić należy, że skarżący jest użytkownikiem wieczystym działki nr [...] w udziale [...] części i właścicielem lokalu nr [...] w budynku posadowionym na tej działce. Wobec tego jego żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej działki nr [...] pozostaje poza interesem prawnym skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.