Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2007 r. P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] czerwca 1951 r. nr [...] w części dotyczącej nieruchomości wchodzącej obecnie w skład działki ew. nr [...], w pozostałej części dotyczącej obecnej dz. ew. nr [...] stwierdzającą jego nieważność, w sprawie dotyczącej odmowy przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zaskarżona decyzja została doręczona P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. w dniu 21 listopada 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarga została wprawdzie nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 19 grudnia 2007 r. (dowód: data stempla urzędu pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta 22), jednak skarżąca – wbrew zawartemu w decyzji pouczeniu – wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Ministra Budownictwa (obecnie od dnia 16 listopada 2007 r. Ministra Infrastruktury, utworzonego w drodze przekształcenia dotychczasowego Ministerstwa Transportu, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury oraz zniesienia Ministerstwa Budownictwa, Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Ministerstwa Transportu, Dz. U. Nr 216, poz. 1589).
W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez skarżącą Spółkę uznać należy dopiero dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na adres Ministra Infrastruktury, tj. dzień 3 stycznia 2008 r. (dowód: data stempla na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta 34). Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną w dniu 28 grudnia 2007 r. (dowód: data prezentaty Biura Podawczego Sądu uwidoczniona na skardze, karta 3 akt sądowych) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej otrzymaniu.
Zestawiając datę doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji z datą wniesienia przez nią skargi, stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 53 § 1 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 21 grudnia 2007 r.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.