Uzasadnienie
Z. G., pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 19 września 2011 r. otrzymał dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. Składając zaś w dniu [...] września 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, był on przekonany, że przedmiotowy wniosek dotyczyć będzie obu, wydanych tego samego dnia decyzji. Skarżący zaznaczył, że podczas rozmowy z wyznaczonym z urzędu pełnomocnikiem uzyskał informację, iż mimo tego, że decyzje wydane zostały tego samego dnia, są to dwie odrębne sprawy. W związku z tym skarga złożona została po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
W rozpoznawanej sprawie - zdaniem Sądu – skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...]. Powoływane we wniosku okoliczności, tj. błędne przekonanie skarżącego, że złożony w dniu [...] września 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika celem sporządzenia i wniesienia skargi, dotyczyć będzie obu wydanych w dniu [...] września 2011 r. decyzji, tj. decyzji nr [...] i nr [...], nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić trzeba, że z analizy przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jednoznacznie wynika, iż jako przedmiot zaskarżenia Z. G. wskazał jedynie decyzję o numerze [...]. Nie można zatem uznać, że intencją skarżącego było zaskarżenie obu wydanych w dniu [...] września 2011 r. decyzji.
W ocenie Sądu skarżący mógł przy dochowaniu należytej staranności wnieść skargę w terminie. Zwłaszcza, że każda ze wskazanych wyżej decyzji zawierała jednoznaczne i precyzyjne pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a wniesienie skargi nie wymaga działania profesjonalnego pełnomocnika.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie przedstawiono argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał się starannością, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Złożony wniosek jest więc bezzasadny i podlega oddaleniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.