Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] prostujące z urzędu błąd pisarski w decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...], która w części zmieniła decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] a części utrzymała ją w mocy.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych nadesłanych Sądowi wraz z przedmiotową skargą oraz aktach sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze I SA/Wa 486/06, dotyczącej skargi H. i A. małżonków R. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [... ], decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł: w pkt 1 o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa, na cel publiczny - z przeznaczeniem pod budowę obwodnicy miasta G. w ciągu drogi krajowej nr [...] - nieruchomości, położonej w J. D. gmina G., oznaczonej geodezyjnie jako obręb [...], arkusz mapy [...], działka nr [...] o powierzchni [...] ha, wykazanej w księdze wieczystej KW nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G., zaś w pkt 2 przyznał na rzecz współwłaścicieli odszkodowanie za dokonane wywłaszczenie, którego wysokość ustalił na kwotę [...] zł. W punkcie natomiast 3 w/w decyzji organ wojewódzki zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty powyższego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna.
W punkcie 4 decyzji wskazano termin wydania wywłaszczonej nieruchomości przez dotychczasowego właściciela określając go na dzień przypadający po upływie 30 dni od dnia, w którym decyzja wywłaszczeniowa stanie się ostateczna.
Opisana wyżej decyzja Wojewody [...] została następnie zmieniona decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. w ten sposób, że organ odwoławczy uchylił ją w pkt 2 i 3 - i w to miejsce orzekł reformatoryjnie o przyznaniu A. i H. R. - jako współwłaścicielom wywłaszczonej nieruchomości - tytułem odszkodowania za dokonane wywłaszczenie prawa własności kwoty [...] zł. ustalając jednocześnie, że wypłata odszkodowania nastąpi jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stanie się wykonalna, ze środków budżetu państwa, z części, której dysponentem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, natomiast w pozostałej części - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] Minister Transportu i Budownictwa sprostował - jak wspomniano - błąd pisarski zawarty w swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r., wydanej w trybie odwoławczym, w ten sposób, że wskazał, iż decyzji tej w miejsce słów "[...]" winno być użyte słowo "[...]". Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r., w uzasadnieniu którego organ podniósł, że - zgodnie z przepisem art. 113 § 1 k.p.a. - organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Ponieważ za taką omyłkę pisarską, w tym wypadku, uznano pomyłkowe określenie miejsca położenia wywłaszczanej nieruchomości, skutkowało to wydaniem postanowienia prostującego decyzję.
Jednocześnie organ podniósł, iż w postanowieniu o sprostowaniu błędu nie wskazano innego opisu nieruchomości niż ten, którego dotyczyła decyzja merytoryczna organu I instancji bowiem opis ten wynikał wprost z akt sprawy, a błędne określenie miejscowości, w której położona była wywłaszczana nieruchomość pozostawało bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Postanowienie to stało się przedmiotem skargi H. i A. małżonków R., którą wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze skarżący domagali się uchylenia obu wydanych w tej sprawie postanowień Ministra zarzucając mu naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. i twierdzili, że w drodze prostowania "oczywistej omyłki" nie można zmienić decyzji w jej istotnej części, a za taką część traktowali określenie przedmiotu wywłaszczenia, a ponadto wywodzili, iż organ dokonał sprostowania jedynie własnej decyzji, nie prostując decyzji organu I instancji, która - w części odnoszącej się do orzeczenia o wywłaszczeniu - została przez organ II instancji utrzymana w mocy.
W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak wynika z dokumentów zawartych w aktach powołanej na wstępie sprawy o sygnaturze akt I SA/Wa 486/06, z których Sąd - w trybie przepisu art. 106 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przeprowadził dowód uzupełniający, w dniu 11 lutego 2006 r. została wniesiona przez małżonków R. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą Sąd uwzględnił. W dniu bowiem 5 lipca 2006 r. został wydany wyrok uchylający obie decyzje organu centralnego wydane w przedmiocie wywłaszczenia i odszkodowania A. i H. R. Zaznaczyć także wypada, że w uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd odniósł się także do postanowienia prostującego Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 21 lutego 2006 r. (fakt istnienia postanowienia Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nie był znany wówczas Sądowi) zauważając, że postanowienie to prostuje jedynie decyzję organu odwoławczego, a nie odnosi się do decyzji Wojewody, która w części, zwłaszcza w rozstrzygnięciu o wywłaszczeniu, została utrzymana w mocy.
Podkreślić należy, że postanowienie o sprostowaniu błędów i omyłek w decyzjach, wydawane na zasadzie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. jest ściśle związane z decyzją, którą prostuje. Po jego wydaniu bowiem decyzja otrzymuje brzmienie nadane jej treścią postanowienia prostującego. Zatem prawidłowo dokonane sprostowanie błędu czy omyłki staje się integralną częścią decyzji. W związku z tym, uchylenie przez Sąd w dniu 5 lipca 2006 r. obu decyzji orzekających o wywłaszczeniu i odszkodowaniu (w tym decyzji której dotyczyło postanowienie prostujące), a tym samym wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego oznacza, że obecnie orzekanie o zgodności z prawem zaskarżonych postanowień prostujących owe decyzje stało się bezprzedmiotowe.
Wskazać wypada, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym, wyżej użyte określenie "stało się" oznacza ujawnienie się przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznawania sprawy (vide: postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 1999 r. II SA/Łd 2465/97, OSP 1999/12/214). Sytuacja taka zaistniała w tej sprawie, bowiem przedmiotowa skarga została wniesiona do Sądu w dniu 19 czerwca 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a wyrok Sądu uchylający wspomniane decyzje zapadł w dacie 5 lipca 2006 r. W związku z tym Sąd - z mocy przepisu art. 161 §1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie sądowe w tej sprawie umorzył.