Uzasadnienie
A. M. skargą z 24 czerwca 2015 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 483/14.
Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy [...], o pow. [...] ha, zapisaną w księdze wieczystej pn "[...]", w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z 21 maja 2015 r. bezskutecznie wezwał Prezydenta W. do załatwienia sprawy. Podniósł, że w sprawie zebrany został kompletny materiał dowodowy, tj. sporządzono operat szacunkowy nieruchomości, któremu nadana została klauzula aktualności, a którego skarżący nie kwestionuje, zaś w dniu 1 kwietnia 2014 r. odbyła się rozprawa administracyjna sprawie ustalenia odszkodowania. Wskazał, że pomimo licznych monitów organ systematycznie informuje pełnomocnika skarżącego o braku zabezpieczonych środków na wypłatę odszkodowania, co zdaniem skarżącego nie ma znaczenia dla rozpatrzenia sprawy z punktu widzenia przepisów prawa.
Jednocześnie stwierdził, że mając na uwadze, iż wyznaczony wyrokiem Sądu termin załatwienia sprawy dawno upłynął oraz okoliczność, że organ nie ma zamiaru przerwać bezczynności, wniósł o wymierzenie Prezydentowi grzywny w maksymalnej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły w dniu 12 marca 2015 r. Wyjaśnił, że zakończył postępowanie dowodowe i przygotował projekt rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Jednocześnie poinformował, że rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiotowej sprawie nastąpi w terminie jednego miesiąca od uzyskania środków finansowych na realizację przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 grudnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 483/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W.przy [...], o pow. [...] ha, zapisaną w księdze wieczystej pn "[...]", w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 18 marca 2015r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem.
Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 12 grudnia 2014 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości pięciuset złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.