Uzasadnienie
Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w R., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność M. A. i J. A., przeznaczonej pod pasy drogowe oraz o ustaleniu odszkodowania z tytułu wywłaszczenia. Powyższa decyzja Ministra Transportu i Budownictwa wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia została doręczona M. A. i J. A. w dniu 12 maja 2006 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
W dniu 2 czerwca 2006 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła skarga M. A. i J. A., kierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Ministra Transportu i Budownictwa. W skardze wskazano, że dotyczy ona decyzji Wojewody [...].z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...].
Wojewoda [...] przy piśmie z dnia 20 czerwca 2006 r., nr [...] przekazał skargę Ministrowi Budownictwa. Pismo to wraz ze skargą zostało przesłane do Ministra w dniu 21 czerwca 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Powyższą skargę Minister Budownictwa przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Wezwaniem z dnia 19 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy wnoszą skargę na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], czy na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazali, iż skarżą zarówno decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r., jak również poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przede wszystkim należy wskazać, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na decyzję ostateczną, którą w tej sprawie jest decyzja Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 powołanej ustawy). Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.
Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. W przypadku więc wniesienia skargi do organu niewłaściwego (np.: organu pierwszej instancji, co ma miejsce w niniejszej sprawie), decyduje data przekazania tej skargi organowi właściwemu.
W świetle powyższego w rozpatrywanej sprawie jako czynność spełniającą powyższe warunki można traktować tylko czynność przesłania skargi do Ministra Budownictwa. Skoro więc zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została doręczona skarżącym w dniu 12 maja 2006 r., a skargę adresowaną do Ministra Budownictwa nadano dopiero w dniu 21 czerwca 2006 r., to skarga jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Nie ma znaczenia, że skarżący w otwartym terminie wnieśli skargę do Wojewody [...], ponieważ nie jest on organem właściwym w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. Wskazać należy, iż przy wnoszeniu skargi nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym skutek wynikający z art. 65 § 2 kpa. Przepisy te dotyczą bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy.