Uzasadnienie
Prezydent Miasta C. decyzją dnia [...] kwietnia 2006 r., po rozpatrzeniu wniosku D. W., odmówił przyznania zasiłku okresowego i zasiłku celowego z pomocy społecznej. Jako powód wydania decyzji odmownej organ pierwszej instancji podał brak współdziałania D. W. z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej oraz nieuzasadnioną odmową podjęcia pracy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] maja 2006 r., po rozpatrzeniu odwołania D. W., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] kwietnia 2006 r., o odmowie przyznania zasiłku okresowego i zasiłku celowego z pomocy społecznej. W uzasadnieniu tej decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.), pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Brak współdziałania osoby z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia (art. 11 ust. 2 powołanej ustawy).
Organy orzekające ustaliły, że D. W. był umieszczony na liście osób zakwalifikowanych do podjęcia prac społecznie użytecznych i nie zgłosił się na spotkanie organizacyjne. W złożonym odwołaniu nieobecność na tym spotkaniu organizacyjnym tłumaczył koniecznością wyjazdu w tym dniu do W., jednak nie przedstawił na tę okoliczność żadnego wiarygodnego dokumentu.
Z pisma Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w C. z dnia 27 kwietnia 2006 r., skierowanego do Urzędu Miejskiego w C., wynika że D. W. został skierowany do prac społecznie użytecznych. Nie zgłosił się jednak do tych prac w wyznaczonym terminie, uzasadniając swoją decyzję niezdolnością do pracy ([...]). D. W. nie potwierdził jednak swojej niezdolności do pracy zwolnieniem lekarskim. W aktach sprawy brakuje również jakiegokolwiek wiarygodnego dokumentu, z którego wynikałoby jednoznacznie, że w miesiącu kwietniu 2006 r. D. W. był niezdolny do podjęcia pracy, do której był skierowany przez Powiatowy Urząd Pracy. Można więc stwierdzić, że zainteresowany nie wykorzystał możliwości podjęcia pracy w marcu i kwietniu 2006 r., jaką stworzył mu MOPS w C. Mając na względzie powyższe ustalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i utrzymało ją w mocy.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] maja 2006 r. złożył D. W., zarzucając organom orzekającym w sprawie bezpodstawną odmowę świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący wskazał, że nie mógł podjąć pracy zgodnie ze skierowaniem, bowiem miał [...]. Podkreślił również, że wielokrotnie zwracał się z prośbą do organu pierwszej instancji o skierowanie na kurs komputerowy oraz nauki [...], ale nie uzyskał pozytywnej odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Kontrola sądowo-administracyjna decyzji w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skargę wniesioną w rozpatrywanej sprawie należy uwzględnić, bowiem organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy prawa oraz przepisy postępowania ze skutkiem mającym wpływ na wynik tej sprawy.
Jako powód wydania decyzji odmownej organy orzekające w sprawie podały brak współdziałania D. W. z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej oraz nieuzasadnioną odmową podjęcia pracy, powołując się na art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.). Przepis ten stanowi podstawę do odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej w przypadku nieuzasadnionej odmowy podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo wykonywania prac społecznie użytecznych przez osobę bezrobotną.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, (pismo Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w C. z dnia 27 kwietnia 2006 r.), że D. W. został skierowany do prac społecznie użytecznych. Nie zgłosił się on do pracy w określonym terminie, uzasadniając swoją decyzję niezdolnością do pracy, nie potwierdził jednak tej niezdolności zwolnieniem lekarskim. Powyższe ustalenia organów orzekających nie znajdują odzwierciedlenia w stanie fatycznym sprawy. Na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. skarżący okazał oryginały zaświadczeń lekarskich z dnia [...] kwietnia 2006 r. i z dnia [...] maja 2006 r., składając kserokopie tych zaświadczeń do akt. Wynika z nich, że D. W. od dnia [...] kwietnia 2006 r. do dnia [...] maja 2006 r. był niezdolny do pracy z powodu [...], które nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2006 r. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi przypadek nieuzasadnionej odmowy podjęcia wykonywania prac społecznie użytecznych przez osobę bezrobotną.
Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Skoro skarżący powoływał się na fakt niezdolności do pracy i nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego, obowiązkiem organu orzekającego w sprawie było wezwanie go do przedłożenia stosownego zaświadczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie zasiłku okresowego i zasiłku celowego z pomocy społecznej bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.).
W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa nie została należycie wyjaśniona, a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. wydano z naruszeniem powołanych wyżej przepisów prawa materialnego oraz przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., ze skutkiem mającym wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.