Uzasadnienie
B. S. pismem z dnia 10 maja 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty (doręczoną mu 17 stycznia 2017 r.), wnioskując jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Uzasadniając ów wniosek, wskazywał on, iż przyczyną niezachowania terminu do wniesienia skargi było niezrozumienie przezeń treści rozstrzygnięcia ujętego w decyzji Ministra Skarbu Państwa. O tym zaś, że była ona dla niego niekorzystna, dowiedział się dopiero z rozmowy telefonicznej odbytej w dniu 5 maja 2017 r. z urzędnikiem Urzędu Wojewódzkiego w [...] - I. T..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
wniosek o przywrócenie uchybionego terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) uchybiony termin (w tym również termin do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie skarżący dopełnił jedynie dwóch z wymienionych warunków, tj. wniosek o przywrócenie terminu wniósł z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 powołanej ustawy, dokonując jednocześnie czynności procesowej, dla której zastrzeżony był ustawowy termin (wniósł skargę). Nie uprawdopodobnił natomiast zaistnienia podstawowej przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu jaką jest brak winy w jego uchybieniu.
Podkreślić zaś należy, że brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy, oceniany jest z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu - jak podkreśla się w orzecznictwie - ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do takich niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Tego rodzaju okoliczności skarżący nie wskazuje. Przyczyną bowiem niezłożenia przezeń skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z 22 grudnia 2016 r. w ustawowym terminie, nie było zaistnienie jakiejkolwiek obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej mu w tym czasie skuteczne dokonanie tej czynności procesowej, ale wyłącznie subiektywne przekonania o korzystnym dla niego kierunku ujętego w decyzji rozstrzygnięcia (wynikającym z niezrozumienia jej treści). Konsekwencją czego była pierwotna rezygnacja przez B. S. z wnoszenia na nią skargi. Błędna zaś, czy też nie w pełni adekwatna ocena przez stronę skutków decyzji administracyjnej, nie jest okolicznością, która mogłaby uzasadniać przywrócenie jej terminu do wniesienia na nią skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.