Uzasadnienie
Skargą z dnia 7 lipca 2004 r. F. O. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1997 r., wydanym w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA 1159/97 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 1997 r., nr [...]. Jako ustawowe podstawy wznowienia tegoż postępowania skarżący wskazał art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k-18 i 31).
Jednakże z treści pism kierowanych do Sądu przez skarżącego wynika, że skarga o wznowienie postępowania odnosi się do postępowania administracyjnego, a nie sądowego, gdyż skarżący powołuje się na niemożność działania oraz późniejsze wykrycie środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej, a z których nie mógł skorzystać w postępowaniach administracyjnych, zakończonych decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r., nr [...] oraz decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 1997 r., nr [...].
Stosownie do treści art. 280 tej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku tego wymogu sąd skargę odrzuca.
Ponieważ wskazane w skardze z dnia 7 lipca 2004 r. ustawowe podstawy wznowienia nie odnoszą się do postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 1997 r., sygn. akt I SA 1159/97 Sąd na podstawie art. 280 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.