Uzasadnienie
K. L., działając przez pełnomocnika adwokata M. B., pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczeń administracyjnych.
Z nadesłanych akt administracyjnych wynikało, że stronami tego postępowania są nieobecne F. E., A. Y. oraz M. K., których miejsce pobytu nie jest znane oraz że kuratorem dla w/w nieobecnych osób w postępowaniu administracyjnym ustanowiona została adwokat M. B. (postanowienie Sądu Rejonowego dla W. w W. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] grudnia 2010 r., sygn. akt [...]).
Z uwagi na fakt, że z powołanego postanowienia z dnia [...] grudnia 2010 r. wynikało umocowanie do występowania kuratora w/w osób jedynie w postępowaniu administracyjnym, pismem z dnia [...] lipca 2012 r. wezwano adwokata M. B. do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze kuratora w/w osób. Pomimo kilkukrotnego powtórzenia przedmiotowego wezwania (pisma z dnia [...] sierpnia 2012 r., z dnia [...] września 2012 r. oraz z dnia [...] stycznia 2013 r.), adwokat M. B. nie złożyła do akt sprawy żądanego dokumentu, w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. wystąpiła zaś o traktowanie jej jedynie jako pełnomocnika skarżącej K. L..
W tej sytuacji, zarządzeniem z dnia 13 lutego 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania – w terminie 7 dni, pod rygorem zawieszenia postępowania - czy zamierza podjąć czynności, o których mowa w art. 78 i art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poinformowano ponadto pozostałych uczestników postępowania, że z akt sprawy wynika, iż uczestnikami niniejszego postępowania są m.in. F. E., A. Y. oraz M. K., których miejsce pobytu nie jest znane i wezwano do wskazania – w terminie 7 dni, pod rygorem zawieszenia postępowania – czy podejmą stosowne czynności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mimo upływu wyznaczonego terminu, żadna ze stron postępowania nie wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla w/w osób nieznanych z miejsca pobytu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. treścią 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w powyższym przepisie zachodzi wówczas, gdy zostały wyczerpane wymagane w danych okolicznościach czynności sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu, a więc zobowiązanie stron do wskazania adresu uczestnika postępowania, a także w razie potrzeby pouczenia o prawie do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu (postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OZ 792/11).
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, stronami niniejszego postępowania są między innymi nieobecne F. E., A. Y. oraz M. K., których miejsce pobytu nie jest znane. Mimo kilkukrotnych wezwań Sądu, kurator ustanowiony w postępowaniu administracyjnym nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do występowania w charakterze kuratora w/w osób w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Żadna ze stron postępowania, mimo stosownego wezwania Sądu oraz pouczenia o prawie złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osób, których miejsce pobytu nie jest znane, nie wykonała zarządzenia Sądu i nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wobec nieprzedstawienia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze kuratora osób, których miejsce pobytu nie jest znane oraz wobec nieskorzystania przez strony postępowania z prawa do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora, w trybie art. 78 i art. 79 § 1 powołanej ustawy, nie jest możliwe nadanie sprawie dalszego biegu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 125 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.