Uzasadnienie
Pismem z 5 marca 2022 r., A. U. (Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 31 stycznia 2022 r. nr DSZ-V.5321.1.1443.2021. AC w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego na dzieci B. U. i M. U. w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r.
W odpowiedzi na skargę Ministra Rodziny i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie.
Następnie na rozprawie prowadzonej w trybie tzw. zdalnym (on-line) skarżąca złożyła do protokołu oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżąca jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w ww. art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w niniejszej sprawie postanowieniem wydanym na rozprawie.