Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 października 2014 r. M.P. i A.K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej przepisem art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 667/13. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] w rejonie ulic [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], wchodząca w skład nieruchomości pod nazwą "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Orzeczenie powyższe uprawomocniło się z dniem 21 lutego 2014 r. i zostało doręczone wraz z aktami administracyjnymi do Urzędu [...] w dniu 7 marca 2014 r.
Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z dnia 16 października 2014 r. pełnomocnik skarżących wezwał Prezydenta [...] do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne w związku z czym skarżący złożyli ww. skargę. W skardze wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 2 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pismem z dnia 29 października 2014 r. pełnomocnik stron został poinformowany, że do zakończenia postępowania konieczne jest jeszcze ustalenie czy przedmiotowa nieruchomość mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 667/13. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 12 marca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] w rejonie ulic [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], wchodząca w skład nieruchomości pod nazwą "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Okolicznością niesporną i znajdująca potwierdzenie w aktach jest, że odpis prawomocnego wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r. wraz z aktami sprawy wpłynął do organu w dniu 7 marca 2014 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 28 akt sądowych sprawy I SAB/Wa 667/13) Tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony niniejszym wyrokiem upłynął w dniu 7 maja 2014 r. Niekwestionowane jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez skarżących organu do wykonania tego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem.
Skoro więc Prezydent [...] nie załatwił, w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, sprawy - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi m.st. Warszawy grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy mającym miejsce w dacie wnoszenia skargi oraz w dacie jej rozpoznania. W dacie wnoszenie skargi termin ten przekroczony został o niecałe pięć miesięcy, a aktualnie zwłoka ta wynosi niecałe osiem miesięcy. Zważywszy na tę skalę przekroczenia terminu niecelowe było więc wymierzanie jej (jak domagali się tego skarżący) w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.